Posts

Het sportjaar 2018, op micro-Heukels-niveau

Afbeelding
Terugblikken is mooi. Sprak de geschiedenisstudent. Data analyseren en plotten ook, aldus de nerd in mij. En dus is het na de jaarwisseling weer tijd voor het terugkerend hoogtepunt van dit blog: de terugblik op het afgelopen sportjaar.

2018 Was een bijzonder jaar, to say the very fucking least. Twee hele triatlons geprobeerd te doen, een keer magistraal gefaald, een keer best goed gefinisht. Met name die zeperd in Zürich heeft me echter enorm veel opgeleverd. Inzicht, verbeterpunten, ervaring. Het is een platgetrapt pad, maar van je missers leer je meer dan van je topdagen.

Naast twee hele, deed ik ook een halve in Indeland. Het absolute hoogtepunt van mijn seizoen, qua prestatie. Keurig vier weken na een trainingskamp (niet zo gepland) fietste en liep ik daar de straatstenen uit de straat. En het zwemmen ging ook als een jekko. Wat een dag, en wat een zeldzaam gevoel dat alles zo loopt. En wat was ik stuk. Ik ging na afloop bijna out en was blij dat ik wat vrienden voor me had (late…

Ode aan Senna: de mooiste, stoerste, liefste en allerbeste

Afbeelding
Sinds 2007 ben ik de zeer trotse en blije vader van Senna. Ze was de derde, na twee jongens en liet ons gelijk schrikken door ademloos ter wereld te komen. 'Als de artsen paniek hebben, mag jij het ook hebben', denk ik altijd maar. Dus wij mochten ook. Gelukkig kwam ze met een paar minuten toch nog bij en sinds dat moment is zij, net als de andere twee overigens, een bron van groeiend genot, trots, plezier, soms stress, wat onmacht, maar vooral: enorme blijdschap.
Ik ga mijn dochter beschrijven, met het risico 'corny' te zijn, open deuren te doen en beschuldigd te worden van partijdigheid. Maar soi. Corny ben ik, partijdig ook en aan open deuren heb ik even maling. Maar ik zeg plechtig: het is de waarheid. Senna is namelijk perfect. Zo. Dat is klaar. Ze is altijd vrolijk, heeft onuitputtelijke energie, is lief en helpt graag anderen, lacht graag en veel, ook om zichzelf. Ze is gek op dieren en doet er alles voor om zoveel mogelijk bij dieren in de buurt te zijn. Maar …

Op 1 januari gewoon al je plannen omgooien

"Plannen en planningen zijn er om te wijzigen". Gevleugelde uitspraak. En volledig terecht natuurlijk, want de gewenste voorspelbaarheid en meetbaarheid ligt akelig dicht aan tegen starheid en autistisch vasthouden aan iets dat niet (meer) werkt.

Dus als je een jaar geen lange afstandswedstrijden gaat doen, om de focus te kunnen leggen op het winnen van snelheid, dan kan dat ook anders lopen. Ook als dat jaar nog geen halve dag oud is.

Vanaf het voorjaar van 2018 loop ik al rond met een zeurende pijn en stijfheid in/aan de hiel. Vol op het hielbot, aan de achterkant van mijn linkervoet. Rechts is niks aan de hand, links is het een en al gevoeligheid. Want zo uit het zich. Stijfheid en gevoeligheid. Ik heb echt een paar kilometer lopen nodig, om warm te worden en er minder last van te hebben. En ik moet er niet aankomen. Of druk op uitoefenen. Als ik mijn hiel stoot, springen de tranen me in de ogen.

Bij de fysio kwam ik niet veel verder dan een paar oefeningen om de bloedsom…

Londen: schoonheid, sfeer en heel veel Oost-Europeanen

Afbeelding
Als je niet direct € 5000,- aan een wintersport kunt en/of wilt besteden, zoek je alternatieven om de verplichte* kerstdagen met familie te ontlopen. En zo kwamen wij op Londen. Leuke stad, en vooral de kinderen waren heel nieuwsgierig. Met al hun Engelse lessen op school en vaak ook al internationaal getinte YouTube-helden, bestond er al een concreet beeld over Engeland en Londen en dat moest geverifieerd worden.
* - Het is natuurlijk niet verplicht om aan te schuiven en er wordt met veel begrip gereageerd als je zegt er geen zin in te hebben en niet te komen, maar het slaat wel degelijk een gat in de kerstbeleving van de uitnodiger...

Rowdy bleef thuis. Die zag zijn kans schoon een paar dagen in een huis zonder 'alle ruimtes in beslag nemende medemensen' te wonen en regelde een kerstdiner met een paar vrienden. En wij vlogen naar Groot-Brittannië, voorzien van tips van longtime vriendin Sasja, die daar inmiddels al een jaar of twintig woont. Restaurantjes, hotels, musicals, s…

Coaching en training: een ontluikend liefdesverhaal

Afbeelding
Al een aantal jaar sluimerde bij mij het verlangen om iets te gaan doen met hardlooptraining. Dat ik me, in eerste instantie, focus op, of beperk tot, hardlooptraining heeft te maken met onzekerheid en onbekendheid. Daar kom ik zo nog op terug. Maar hardlooptraining dus...

Eind 2017 had ik gereageerd op een van de vele loopgroepjes in Utrecht, om als een van de trainers aan de slag gegaan. Na een vriendelijk gesprek nooit meer iets gehoord. Jammer. Afgelopen voorjaar kwam er een Hellas-oproep voorbij: looptrainers gezocht. Dat heb ik besproken met Lex, de loopcoördinator. Want ik heb nauwelijks ervaring, ben zelf ook weer niet zó goed en kan alleen over de inhoud beschikken die mij zelf ooit is aangereikt in trainingen.

Maar dat was geen punt. De vereniging kan en wil trainers ondersteunen bij het ontwikkelen van skills en opdoen van kennis. M.a.w. ik mocht een papiertje gaan halen. Leuk natuurlijk! Ik had al eens gekeken naar de verschillende varianten die de KNAU aanbiedt, dus helem…

WhatsApp: de kern van mijn bestaan

Afbeelding
Er zijn echt heel veel redenen te bedenken om te twijfelen aan de zin van je bestaan. Maar al die twijfels worden onderbroken door momenten van geluk, plezier, liefde, genot, verdriet, kortom: alles wat het leven de moeite waard maakt en dus invulling geeft aan je bestaan.

Daartussen beweegt zich WhatsApp. Dan denk je natuurlijk: "wat een grote stap, van levensgeluk en zingeving naar WhatsApp". Niks is minder waar. WhatsApp vult, mits goed gebruikt, veel in. Emotie, gevoel, functionaliteit. Alles is er in potentie aanwezig. Zo ook ondergetekende.

Dankzij de nieuwe versie van iOS (12.1 voor de liefhebber), beschikken we sinds enkele weken over 'Schermtijd'. Mooi fenomeen. Elke zondagavond krijg je een pushmelding, dat je weeksamenvatting klaar staat. Man man man. De eerste keer reageerde De Vrouw verbijsterd. "Ik zit gemiddeld bijna twee uur per dag op mijn scherm". Ik opende mijn melding, keek naar mijn statistieken en besloot even af te wachten. "En j…

Op en neer en heel veel trots; Het is net het leven

Afbeelding
Dat was alweer een tijdje geleden. Een maand of twee, zo ongeveer, sinds mijn laatste update. Over Almere. Nou, die ben ik alweer vergeten. Daarna is mijn off-season ingegaan en dat duurt nog altijd voort. Dat off-season had en heeft te maken met je lichaam rust geven na een lang en pittig seizoen, maar ook met je gezin even volledig voorrang geven en, vooral, doen waar je (en ze) zin in hebt (en hebben).
Dus: veel minder sporten, een paar kilo aankomen, toch af en toe wat schuldig naar je lege schema kijken en jezelf constant de vraag stellen: word ik al ongeduldig? Heb ik zin om weer te beginnen?
Nee, eigenlijk niet.
En dat op zich is al een vrij schokkende ervaring, want de laatste jaren ben ik, los van blessures, altijd gewoon doorgegaan. Dankzij die blessures heb ik goede periodes van herstel gehad. Het ontbreken van blessures betekent dat ik nu eindelijk eens gewoon een beetje opgebrand ben. Prima.
Maar het heeft ook te maken met thuis en werk. Op mijn nieuwe klus heb ik me ech…