Het midden zit erop, het einde is in zicht, maar de piek moet nog komen. Morgen gaan we naar Bedoin, waar we in allerlei varianten de Mont Ventoux gaan beklimmen. Die dag stond oorspronkelijk op maandag gepland, maar het weer was op de top van die berg nog veel slechter en kouder dan hier bij ons. Woensdag en donderdag klaart het op, dus hebben we zelf het schema overhoop gegooid. Ja, het schema, want we werken hier natuurlijk wel volgens een weldoordacht plan. Meerdere zelfs, die we diplomatiek en kundig tot een weten te smeden. Ook is wel duidelijk dat je triatleten hebt, en echte die-hards. Ik ben een triatleet. Ik doe veel, geniet ervan, maar merk in zo'n drukke week ook dat ik er geen enkele moeite mee heb hier en daar een hoekje af te snijden. In mijn beleving ga ik deze week per definitie verschrikkelijk veel trainen en het verschil tussen 22 en 27 uur gaat mij in Zürich geen tijd kosten. Denk ik....;). Daarnaast ben ik vooral voorzichtig met mijn oude lijf. Zo loop ik ...
Reacties
Plezier en ik hoor het graag.
Y