De Schopper

Een hemelse vakantie in Fiss

2012-02-05T10:22:00.003+01:00

De absolute en meest ideale vakantie ooit ervaren? Die is afhankelijk van de wensen en verwachtingen van de persoon in kwestie. Nu ben ik er niet een van weinig verwachtingen en zeker geen zonder wensen, en toch ben ik (en zijn wij als gezin) vorige week op alle fronten ruimschoots bediend en (onze verwachtingen) overtroffen.

We gingen skiën in Fiss. Na enkele lange weekenden en een midweek in het Duitse Sauerland was dit voor de kinderen de eerste keer op een 'echte' berg en voor papa en mama de eerste keer in vele jaren. Rowdy had al wat goeie ervaring opgedaan, maar de kleintjes hadden bij elkaar een kwartier ski's aangehad en zijn vervolgens hard afgehaakt. Spannend dus, of het leuk is, of ze er de lol van inzien, of ze het volhouden.

Na een treinreis met de nachttrein kwamen we redelijk uitgerust aan. Je ligt niet per definitie fantastisch in die slaapcoupés, maar je maakt er in ieder geval meer (slaap)uren dan in de auto. Het St. Laurentius-hotel bleek vanaf aankomst ongelofelijk gastvrij. Eigenlijk al daarvoor, want de bevestiging van onze reservering werd geopend met de aanhef 'Lieve familie Heukels'. Tsja, dan heb je me eigenlijk al wel. Omkleden en wegwezen, de piste op, was het devies. Het hotel regelde de rest. Dus toen wij aan het einde van de middag aankwamen stonden de koffers en tassen keurig op onze nieuwe kamer. (Bij Mark en Eef werd bijvoorbeeld de sneeuwketting om de banden gelegd en de auto in de garage geparkeerd. Uiteraard werd ook daar de bagage verwerkt).

De eerste blikken op het skigebied beloofden veel goeds. Goede organisatie, goede huurmogelijkheden (en -materiaal) en een vriendelijke skischool, waar we direct Finn en Senna inschreven en een dag later ook Rowdy. Want een eerste verkenning van een piste en de bekende bewegingen maakte Rowdy en mij wel duidelijk dat we er 'even' in moesten komen. Voor Rowdy reden om les te nemen, wat hij drie dagen heeft gedaan, met als gevolg dat hij aan het einde van de week mooier, beter en met veel meer techniek skiet dan ik (niet zo lastig, maar knap in zijn derde week in de sneeuw).

Op tweeënhalve meter sneeuw is het lekker skiën. Senna en de twee van Mark en Eef gingen starten in de Bambinigroep. Finn, met zijn 6 jaar, in 'kinderen 1'. Binnen een dag zat het glijdend vermogen erin, binnen twee dagen begon er al enige controle te ontstaan. In beide gevallen gingen de beide dames, ondanks hun 'lagere; groep, wat harder dan de beide mannen. Vanaf dag drie begonnen er kwartjes te vallen. Eerst bij Finn, die de kinderweide mocht verlaten en langzaam de blauwe pistes op werd gedirigeerd. Daarna ook in de bambinigroep.

In de tussentijd had ik Rowdy bescheiden (en met de eerste afdaling indachtig) ingedeeld op niveau 2. Dat werd snel gecorrigeerd, aangezien de skileraar het gênant vond hem bij zijn groep beginners te hebben. Dus nam die skileraar de moeite met Rowdy helemaal naar die kinderweide te komen (lift omhoog, afdaling naar beneden) om dat even met mij te komen overleggen. Helemaal fantastisch dus, en hij regelde de goede groep de volgende ochtend ook nog voor ons. Het werd uiteindelijk niveau 5 en die unit kunnen we inmiddels met het grootste gemak en veel trots zelfstandig alle hellingen opsturen en laten gaan.

De laatste anderhalve dag waren er geen lessen en was er dus veel tijd om lekker samen te gaan klieren en spelen. Dat leverde bij Finn en Senna net het laatste zetje op. Finn ging hard en zuiver achter zijn broer en vader aan en was totaal in controle op mooie, lange (blauwe) afdalingen. Senna liet wat angsten los en genoot van haar eerste echte pistemeters. Eerst per slee, later skiënd, met mama. Rowdy ging met de volwassenen mee op mooie en lange tochten, waarbij we hebben genoten van foto's en film maken, het geweldige uitzicht, de zonnige kou op ons gezicht en eenmaal beneden van de springschans (met name Rowdy en Finn...;))

Het was dus werkelijk de ideale vakantie. Vooral dankzij de Oostenrijkse service, de skischool en hun successen, ons gezelschap met heerlijke vrienden, twee gevierde verjaardagen, de omstandigheden en het geslaagde vervoersexperiment. En dan werden we tussentijds ook nog vergast op een prachtige nachtelijke ski- en vuurwerkshow, georganiseerd en uitgevoerd door de skischool. Ik heb deze week al spottend geroepen dat het vanaf nu alleen maar minder kan worden. Dat is niet erg, ik gun iedereen minstens een zo'n vakantie in zijn/haar leven.... De voorreservering voor volgend jaar staat alweer, de trein blijft het vervoermiddel van onze keuze en Fiss en hotel St. Laurentius blijven de gedroomde bestemmingen. Dan hebben we alles wat we wel kunnen beïnvloeden dichtgetikt en is het wachten op het weer: veel sneeuwval in de weken eraan voorafgaand en strak blauwe en zonnige hemel in de week van onze vakantie.

Geweldige site, tekenaars, concept

2012-01-20T20:23:00.000+01:00

Een paar jaar geleden ontdekte ik Kabouter Wesley. En ik heb er van genoten, tot tekenaar Jonas Geimaert het zat werd en ermee stopte. Gruwelijk helaas!

Maar vandaag werd ik getipt door Rowdy. Waarschijnlijk via vriendjes komt de Kudsite tot mij en op YouTube liet hij me een paar filmpjes zien. Briljant! Kijkt, huivert en geniet:

En?

Waar zijn ze eigenlijk wel druk mee @TomTom?

2012-01-15T10:46:00.004+01:00

In de aanloop naar onze skivakantie hebben we ons weer eens druk gemaakt om onze TomTom. Dat was een 'moetje', want blijkbaar hadden wij Duitsland en Oostenrijk niet in onze kaartenbak staan. Lastig, aangezien acht van onze negen uren reistijd zich in die landen afspeelt. Onverwacht ook, want als je werkt met een kaart die 'West Europa' heeft, reken je toch ook op Duitsland en Oostenrijk. Italië en Zwitserland staan er wel weer in, wat betekent dat ik op de TomTom helemaal naar Sicilië kan rijden, maar dan moet ik wel zelf door het middenstuk van de rit navigeren.

Dus, plaatsnemen achter de PC, apparaat aankoppelen, software updaten, kaarten bijwerken en gaan! Nee, helaas, zo werkt het niet. Ten eerste wordt mij op de site verteld dat er sprake is van 'kaartzones' in plaats van kaarten.... Dus ik heb mij, toen ik in juni 2010 een nieuwe kaart kocht (nadat mijn update was mislukt en ik ineens alles op mijn TomTom kwijt was!!), af laten schepen met een kaart die de indruk wekt West Europa aan te bieden, maar die feitelijk bestaat uit 'een verzameling westelijk liggende landen in West Europa'.

West Europa, volgens TomTom

De reden dat TomTom op deze manier haar kaarten verkoopt is uiteraard niet commercieel. Nee, stel je voor! Wat TomTom hier doet, doet ze omdat wij hier en daar op onze apparaten niet over de ruimte voor alle aangeschafte kaarten beschikken. De site: "Wanneer je een kaart of een update koopt, kun je in TomTom HOME mogelijk een kaartzone kiezen. Dit gebeurt als je niet een volledige kaart op je navigatiesysteem kunt plaatsen."

Dus ik koop zes broden bij de warme bakker, maar omdat ik thuis weinig ruimte heb, krijg ik er maar drie mee naar huis? En over die andere drie wordt niet meer geluld! Ik heb er blijkbaar geen recht op, er wordt me geen andere zonde (als gratis update) aangeboden, niets! Mooie handel mensen @TomTom!!

Naast deze gruwelijke onrechtvaardigheid bestaat er gelukkig ook nog zoiets als duidelijke en goede (klanten)service. Helaas staat ook deze uit bij TomTom. Nadat wij in juni 2010 al een gecrasht apparaat hadden dankzij het aankoppelen en updaten, blijf ik met het ding zo ver mogelijk van mijn PC weg. Deze eerste crash is opgelost middels een vier uur durend telefoongesprek (goede service!!) met een medewerker van TomTom, die aangaf dergelijke problemen nagenoeg dagelijks te verwerken. De site, het proces, de uitleg, niks deugde. Welnu, we zijn anderhalf jaar verder en ik kan u geruststellen: er is niks veranderd. Geen letter!

Er is nog altijd sprake van zeer beperkt serviceaanbod, volstrekt niet gericht op storingen (Want? Die komen niet voor? Of je negeert ze gewoon, komen ze ook niet terug in je rapportages...;) Goed werk.) Complete functionaliteiten worden aangeboden middels software van (en bij?) derden, zoals Adobe, en als ik dan mijn (privé)gegevens met deze partij heb gedeeld, werkt dit deel van de ondersteuning ook niet! Nee, als je me radeloos en woedend wil hebben is dit wel de manier! En als je vervolgens via 'MijnTomTom' gebruik wil maken van functionaliteiten wordt er een download aangeboden. Ook als je deze net hebt geïnstalleerd... Tsja. Gelukkig is daar de link 'MyTomTom ondersteuningsapplicatie', en dan wordt je doorgezet naar de Engelstalige site! Nee! Dus naast opgrijperij met te leveren pakketten en niet werkende service(processen) is men bij TomTom ook nog te beroerd zinvolle informatie in het Nederlands te vertalen.

Het wekt allemaal de indruk dat het er niet meer toe doet. Het interesseert ze niet (meer). De belangrijkste doelstellingen van TomTom liggen niet bij het tevreden gebruik of het verlenen van service aan bestaande klanten. Nee. TomTom lijkt zich volledig te prepareren voor een waardebepaling mede gebaseerd op gemaakte kosten (verlagen dus!) en percentage marktaandeel (verkopen dus!) en dan lekker cashen. Het management tenminste. Geniet van jullie geld, van jullie 'Rijkman-Groeninkje'. Ik ga genieten van een nieuwe navigatieleverancier.

Prachtig! 100 Jaar geschiedenis in 10 minuten

2012-01-06T15:07:00.002+01:00

Wat een prachtig en leuk filmpje. De insteek is lichtelijk Amerikaans van smaak, maar het overzicht staat. Uiteraard met veel mogelijkheden tot discussie over wat er niet in zou mogen staan en er juist wel in had moeten voorkomen...;)

Gelukkig nieuwjaar, voornemens en achternemens

2012-01-01T12:04:00.000+01:00

Het is 2012. Persoonlijk vond ik 2011 een prima jaar, al proef ik in mijn omgeving en op diverse social media vooral een andere mening. Mensen zijn vooral klaar met het afgeronde kalenderjaar. Maar ik heb toch echt geluk gevoeld, iedereen was en is gezond (op een paar gebroken botten na), we hebben lief, groeien en genieten elke dag. En ik heb ook nog het hele jaar gewerkt. Kortom: topjaar. Dat de bank ons geen nieuw huis toevertrouwd ben ik alweer bijna vergeten, of heb ik gewoon geblokt. Een voordeel van een optimistisch en niet altijd realistisch karakter...;)

Maar dat 2012 beter, mooier en voller kan en mag, soi. Graag! Aan goede voornemens heb ik een bloedhekel. Je doet iets, of niet. Lekker belangrijk. Als jij het belangrijk (genoeg) vindt, ga er dan vooral voor. In mijn geval verheug ik me vooral op een jaar met weer veel gezin, een nieuwe racefiets en dus ook meer fietsen, veel werk, gelukkige en lachende kinderen, een tevreden mooie vrouw, hopelijk ergens een nieuwe auto, een heerlijke vakantie in Zuid-Frankrijk en hopelijk nog een week ergens in de sneeuw.

Er komt een EK voetbal langs, Olympische Spelen, de tennistoernooien en de Tour de France. Het is al bijna weer voorjaar, en afgaande op de laatste drie jaren wordt dat weer gelijk heerlijk en lekker warm. Martijn wordt opa, wij gaan gestaag door met het verbouwen en mooier maken van ons huis, we barsten van de lieve en geweldige vrienden en ouders en familieleden en dat alles weet ik al zeker. Dus alles wat erbij komt, mag ik daar nog eens bij optellen.

Het is zo op voorhand al bijna teveel moois voor een jaar. Maar zo doen we het al jaren. Ondanks al het gemopper over te weinig sneeuw, te weinig zon, teveel drukte, financiële crises, een griepje hier en daar, bezuinigingen en banken die niet doen wat we ervan verwachten. En willen vooral.

Het is allemaal maakbaar. In het allerslechtste geval door jezelf achteraf voor de gek te houden en wat dan ook gewoon positief uit te leggen, daar de nadruk op te leggen en ook juist dat wel te onthouden. Want een bord voor je kop hebben, leven in een niet geheel echte wereld en het leven gewoon vertalen zoals jij het het lekkerste vindt binnenkomen is absoluut niet slecht. Het ruimt op, creëert overzicht en doet wonderen voor humeur en gestel.

Dus, lieve wereld, van harte met een afgerond topjaar, succes met het nog betere en gelukkiger 2012. Geniet, leef en maak!

Zalig kerstfeest

2011-12-25T10:11:00.000+01:00

Kerstmis. Ik heb er niks mee. Nooit mee gehad en dankzij de kinderen is dat slechts marginaal meer geworden. De betekenis van de dagen ontgaat me volledig en de hysterie en verwachtingen die mensen van de dagen, mijzelf en mijn gezin hebben stoort me zelfs enorm.

De passende oplossing is natuurlijk lekker vijf dagen bovenop een berg gaan zitten, beetje skiën, genieten van je gezin en de dagen zo ver buiten je eigen wereld doorbrengen dat je nauwelijks doorhebt dat ze bezig zijn. Dat is ook al jaren het plan, maar er is ook elk jaar een reden om dat niet te doen. Dit jaar waren we bijvoorbeeld druk met de kinderkamers. Tsja, prioriteren.

En in de familie van mijn vrouw leven gewoonten en dus verwachtingen rondom dit fantastische feest. Ondanks het feit dat we op 5 december, 21 december (2x), 23 januari en 27 januari bij elkaar zijn voor de diverse verjaardagen, hoor je het kerstfeest met z'n allen te vieren. Dus schuiven wij braaf met z'n allen zes keer in twee maanden in een huiskamer aan... Het zijn stuk voor stuk geweldige mensen, maar op een gegeven moment heb je elkaar natuurlijk niks meer te melden.

Nee, mijn perfecte kerst is een genegeerde kerst. Lekker niks doen, misschien wat klusjes in huis, een of meer extra vrije dagen, pyjamadagen, (kinder)films, snoep en heel veel sneeuw. Dat laatste zit er dit jaar niet in, helaas. De romantiek van een vroeg donkere dag gevuld met sneeuw en gillende kinderen op sleeën ontgaat mij namelijk weer niet.

De grote uitzondering op mijn aversie jegens kerst is de kerstboom. Die vind ik oprecht gezellig. Niet weer die diepere betekenis of historie, maar gewoon de kleuren, de lichtjes, het enthousiasme van de kinderen als we er een gaan kopen en optuigen, de sfeer in huis. Ik ben gek op kerstbomen, hoe drukker hoe beter.

Dus volgend jaar kopen we direct op 6 december een boom, zodat we er lang lol van hebben. En dan knijpen we er rond 22 of 23 december tussenuit om pas vlak voor of zelfs na oud en nieuw terug te komen. En zoals wij altijd bloedfanatiek onze zomervakantie zoeken en boeken, zo ga ik komende maanden ook vast aan de gang met de kerstvakantie in de sneeuw, bovenop een berg. Ik ga die redenen die er toch weer gaan zijn om niet te gaan gewoon voor zijn. Hopla. Prioriteren.

Prettige kerst...;)

De ultieme Oranje-voorbeschouwing op het EK

2011-12-18T11:21:00.002+01:00

Op de dag dat FC Utrecht als veertiende de winterstop van de Eredivisie ingaat, vind ik het tijd worden eens een beschouwende blik op het naderende Europees Kampioenschap te werpen. De samenvatting van mijn verhaal is: het wordt een feest, zolang je er niet bij bent en geen zege van Oranje verwacht.

Dat zijn drie stellingen. Het wordt een feest! Ja, daar ben ik oprecht van overtuigd. We missen wellicht vooral de Belgen, zowel qua elftal. als hun fans en de onderlinge rivaliteit met Nederland. Maar gelukkig zijn de Ieren, de Zweden en Denen er wel bij. Doe elftallen en landen maken zo'n toernooi echt leuker. En we missen best een paar spelers, naast de Belgische. Aan het gemis van Ryan Giggs op dergelijke toernooien begin ik al te wennen. Mijn (nog spelende) held Raul gaat de cut ook niet maken bij Spanje en hetzelfde geldt hoogstwaarschijnlijk (en terecht) voor een andere persoonlijke favoriet, Ruud van Nistelrooy, bij Oranje.

Maar daar staat heel veel individuele kwaliteit tegenover. Van de volgens de FIFA 23 beste voetballers van 2011 missen we alleen Lionel Messi (Barcelona), Sergio Agüero (Manchester City), Samuel Eto'o (Anzhi Makhachkala), Diego Forlán (Internazionale), Neymar (Santos) en Luis Suarez (Liverpool). De rest is, eventuele blessures daargelaten, aanwezig en hopelijk in bloedvorm. Al deze individuen worden aangevuld en soms omringd met geweldige teams, waarbij Duitsland er voor mij echt bovenuit steekt als elftal. En naast de al genoemde drie 'leuke' landen (Ierland, Zweden en Denemarken) verheug ik me ook enorm op de wedstrijden van Kroatië en Engeland.

Maar waar ik bij elk toernooi wel een overweging maak om te gaan of niet (en dat nog nooit heb gedaan, uitgezonderd het EK in Nederland en België natuurlijk...;)), is de gedachte af te reizen naar Polen en/of Oekraïne nog niet eens bij me op gekomen. En dat gaat ook niet gebeuren. De landen an sich trekken voor geen meter, terwijl inmiddels ook wel duidelijk is dat hotels niet te vinden zijn, vervoer over de weg nagenoeg onmogelijk en vliegen ongeveer net zo dus is als een goede racefiets. Per vlucht. Dus ik zeg: zoek een goeie kroeg, bouw een tribune in de straat, sluit je af. Doe wat je wilt, maar doe het hier en geniet van beter beeld, minder sfeer, herhalingen en bespaar een goede middenklasser aan uitgaven.

En we winnen het toernooi toch (weer) niet. Het is wat het is. Net als alle eerdere edities van zowel EK's als WK's beschikken we over een erg smalle selectie. Het is echter wel een hele goede selectie, in al haar smalheid. Met helaas een aantal nadrukkelijk overlappende kwaliteiten en dus 'te goed' ingevulde posities, zoals die van spits, aanvallende middenvelder en (mits Ibrahim Affelay weer fit is) de linksbuiten. Maar ja, beter teveel dan te weinig, zeg maar.

Als werkelijk alles meezit halen we weer de finale, net als in '74, '78, '88 en twee jaar geleden. En als we de finale halen, winnen we 'm. Om de doodsimpele reden dat deze gasten allemaal weten wat het is om er een te verliezen en dat gaan ze als team nooit meer meemaken. Maar die finale gaan we niet halen, ben ik bang. Die geweldige poule overleven we nog wel, ik schat de Denen en Portugezen toch echt iets minder sterk in dan ons zelf en Duitsland. Maar tussen ronde twee en de finale stopt het voor Nederland. Een schorsing en een blessure. Of gewoon botte pech. Alles kan. Maar als er twee vaste waarden missen, krijgen wij het lastig. Het is wat het is.

We kunnen en gaan er. ben ik van overtuigd, wel een geweldig toernooi van maken. Dankzij geweldige voetballers, veel ervaring op het veld en op de bank, en vooral de wil om leuk te voetballen bij alle leden van het Oranje-kamp. Wij hebben, na Spanje, de meeste absolute wereldsterren in het team, namelijk twee stuks. Wesley Sneijder en Robin van Persie. Zelfs de Duitsers moeten het met minder doen, met enkel Mesut Özil.

Maar waar Sneijder de absolute ster was tijdens het WK van twee jaar terug, ben ik inmiddels overtuigd van Van Persie als nieuwe spil waar alles om moet draaien. Laat alles en iedereen, zelfs de grote Sneijder, in dienst spelen van de Arsenal-spits en alles komt goed. Of minstens: zo goed als mogelijk. Waar de man van Inter toch echt wat minder is gaan spelen dan twee jaar geleden, is Van Persie met zevenmijlslaarzen door zijn ontwikkeling gestapt en inmiddels toegetreden tot de absolute wereldsterren van de sport. Groots in gedrag, verantwoordelijkheden, prestaties en uitstraling.

En voor de gemiddelde FC Utrecht-supporter is het in tijden van ongeregeldheden rond het stadion en waardeloze prestaties op het veld vooral zaak lekker naar het EK te gaan kijken. Ondanks het feit dat we slechts vijf punten verwijderd zijn van een plek in de nacompetitie, zal het zo dramatisch niet worden. Maar veel beter dan nu verwacht ik dit seizoen ook niet meer. Dus verheug je op Robin van Persie en ben voorlopig tevreden met Frank Demouge. Het is even niet anders.

Een stervende passie

2011-12-08T20:17:00.001+01:00

Een flink aantal nerdachtige eigenschappen is mij niet vreemd. Zo kan ik vooral volledig opgaan in een passie. Daar heb ik er een paar van. Internet, gezin, lezen, muziek, sporten, geschiedenis. De onbetwiste nummer een was al die jaren echter: voetbal.

'Was', ja. De passie begint langzaam af te nemen, alsof je je volle gootsteen met vers afwaswater na een paar minuten halfleeg aantreft. Verrast kijk je toe. Je ziet het niet echt gebeuren, maar als je even weggaat en dan terugkomt zie je het verschil. De uiting is verrassend voor mijzelf, want ik merk dat ik gewoon geen zin meer heb om voetballen te kijken. Maar ik verheug me nog elke week op de Voetbal International, ik kijk datzelfde programma nog steeds heel graag en ken nog steeds de meest verschrikkelijke feitjes uit de voetballerij. De interesse in de sport is er zeker nog. Sterker nog, ik heb het zelf voetballen recentelijk weer een zwaai gegeven en werd daar uit stand oprecht kindsblij en gelukkig van.

Maar de wedstrijden van FC Utrecht trekken me bijvoorbeeld minder en minder. Er is altijd wel iets leukers, belangrijkers of beters te doen. Een boswandeling met het gezin, een kinderkamer opknappen, een dagje bijkomen van een drukke week. Whatever. Alles beter dan naar die baggertroep in de Galgenwaard kijken en daar je zondagmiddag aan opofferen.

Lichtpuntjes zijn er gelukkig ook. Edouard Douplan, FC Barcelona, Manchester City, Gertjan Verbeek, de machtsstrijd bij Ajax, Duitsland, Adam Maher en natuurlijk de immer doorlopende reeks 'waar kan Guus H. het meeste geld verdienen?'.

Ik kijk er dus nauwelijks meer naar, maar luister, lees en beoefen nog graag. Het zij zo. Dat verschuiven van prioriteiten, passies en voorkeuren zal er wel bij horen. Ik ben tenslotte ook geen 25 meer...;). Maar het blijft bijzonder voor iemand die fluitend acht wedstrijden in een weekend keek en zich oprecht kon verheugen op VfL Bochum tegen 1. FC Kaiserslautern.

En misschien haalt Utrecht in de winterstop een echte voetballer en wordt het in maart alweer wat beter weer en schrijf ik in april dat voetbal het mooiste is wat er bestaat op zondagmiddag, joelend en fluitend in het stadion. Alles kan, wat dat betreft ben ik net een echte voetballer: opportunistisch tot op het bot.

Wat een tijd...

2011-11-23T08:39:00.001+01:00

Hectische weken. Ook duidelijk waarneembaar op De Schopper, waar een volledige afwezigheid van berichten toont dat er andere zaken op het programma staan.

In eerste instantie klussen. We zijn begonnen met de kamer van Finn. Schouw slopen, muur herstellen, schilderen, alle inkopen doen (vloer, tv, verf, bed, kastjes, bureau, zonwering, drakenstickers, paar stukjes plint) en de komende dagen de laatste klussen als het houtwerk wordt afgemaakt en uiteindelijk ook de nieuwe vloer erin gaat. Maar dan heeft de man ook wel een geweldig mooie en duurzame nieuwe kamer!

Gelukkig was er ook wat tijd voor ontspanning, want met good old Pan de Smartlappenroute onveilig maken blijft een hoogtepunt. Mijn stem had er drie dagen voor nodig om niet bij het minste geringste uit haar toonsoort te schieten. Geestelijk ben ik weer voor een maand of drie genezen van het verlangen me blindelings op een bar te storten. Maar het was het waard, wederom. De Boslust was een kolkende en schreeuwende massa idioten met heel veel goede zin...;)

Werk, klussen en, in mindere mate, stappen, maakten de animo om te gaan lopen wel redelijk nihil. Jasper was ook nog eens druk, waardoor dat soms zo nodige zetje ook wel ontbrak. Maar gisteravond hebben we ons van de beide banken afgesleurd en hebben we zo'n 19 kilometer gelopen. Uit angst voor de kou (die er niet was) had ik drie lagen kleding aan (twee teveel), maar het is gelukt. Na een week of drie niks en vooral een week of zeven na onze laatste grotere ronde drukten we deze er toch maar mooi uit. Heerlijk. Komende weken weer iets fanatieker lopen en nog een goede grote lopen en dan zijn wij klaar voor de Halve van Egmond begin januari. Ik verheug me nu al op die kou. En al dat rulle zand...

Even lekker vanaf de bank

2011-11-04T20:26:00.001+01:00

Op de bank, voor de bak. Werkelijk te lui om even op te staan en achter de Mac te gaan zitten om weer eens wat te bloggen. Tsja, schrijven kost tijd en moeite. Maar vanavond even niet...;)

De week zit er weer op, wat lekker is. Het was een lange en drukke week, maar wel met een leuk detail. We lijken ons hart nu toch echt te hebben verloren aan het idee van een hondje. We hebben ook al een merk op het oog en gaan zondag net over de Belgische grens kijken bij een gezin dat veel nestjes heeft. Geen fokker dus, daar is de productie te laag en zijn de omstandigheden van de honden te huiselijk voor. Ik ben benieuwd. Maar het lijkt me erg sterk dat we afknappen... Al kunnen wij ook nog geweigerd worden, haha.

En natuurlijk de entree van mijn nieuwe telefoon. Met inderdaad een bedroevende batterij. Of softwareinstellingen die de batterij in enkele uren vakkundig leegtrekken. Even uitzitten en een paar simpele instellingen uitzetten. Maar het is absoluut een Apple-onwaardige blunder.

Daarnaast is er weinig veranderd. Met Siri heb ik niet zo veel en om mijn telefoon nu in het Engels allerlei commando's toe te voegen... Nee, gaan we niet doen. Wel is deze versie ongelofelijk snel. Echt heerlijk om weer pure tijdwinst en extreem gemak te voelen tijdens het spelen met alles wat wel leuk is. Zoals nu even dit blogje, maar ook alle bediening en vooral het wisselen tussen de apps en functies.

En mijn camera is weer paraat! Op een of andere duistere wijze had ik die op mijn vorige toestel gesloopt. Of een van de kinderen... Maar we hebben weer beeld. Met mijn glijdende dochter in de speeltuin als bewijs. Heerlijk, weer fotograferend en filmend achter die units aanrennen en lekker hun geluk vastleggen.

Wij kunnen er weer tegenaan, 4S en ik. A match made in heaven!!

Jaja, we hebben weer wat nieuws...;)!!

2011-10-17T12:26:00.002+02:00

Twee nieuwtjes vandaag. Maar liefst. Ten eerste kwam ik net bij het inloggen een nieuwe manier van het tonen van je blog tegen. En aangezien ik een enorm fan ben van de 'magazine-achtige' sites en vooral iPad-apps, zal het mijn lezers niet verbazen dat dit sjabloon mij direct aansprak. Het heet 'flexible' en betekent dat alle look&feel achterwege is gelaten en slechts het design, de opmaak van de pagina, overblijft. Maar dan wel naar keuze van de lezer zelf. Bovenin vind je de verschillende mogelijkheden, waarbij de standaard openingspagina dus 'Flipcard' is en mijn absolute favoriet 'Magazine' is. Blader, kijk en geef gerust je mening of je favoriet door...!!!

Het tweede nieuwtje is een ubercoole fotobal. Kwam hem tegen in een tweet van Alexander Klubbing, weer geweldig bedacht, gevonden, gemaakt en hopelijk een leuk succes. Je creëert zomaar je eigen 3d impressie van het San Marco-plein, onvergetelijk en ongelofelijk mooi!!! Bekijk het filmpje maar....

Huis te koop, nu niet meer: de wijze lessen

2011-09-29T13:57:00.003+02:00

De kogel is door de kerk. De afgelopen weken hebben we er al vreselijk over zitten peinzen, maar sinds vanmorgen is ook de makelaar betrokken bij de beslissing om ons huis uit de verkoop te halen. Jammer, maar de inmiddels gedaalde vraagprijs maakte het al veel minder interessant. De killer bleek echter de consequent teruggegeven feedback van de kijkers. "Het is nog wel veel werk".

Maar het was een leerzaam proces. Dat moet gezegd. We hebben schoongemaakt als nooit tevoren. Wat minder ideaal was. Vooral de tijdstippen waarop kijkers kunnen (einde middag, 's ochtends vroeg) maakte dat mijn lieftallige echtgenote dat meestal alleen op moest pakken. Klote, maar goed. We hadden ook erg vaak en veel kijkers. Vergeleken bij onze beperkte omgeving, maar ook in de ogen van de makelaar. Zijn beleving is uiteraard iets relevanter, maar ook hij beaamt dat er vreselijk veel aanloop is geweest. Leuk. Maar je moet wel elke keer poetsen en je huis uit. En als er dan niks concreets uit voortkomt....

Want dat valt vervolgens op. Een aantal tweede bezichtigingen, maar niet eens de neiging naar een bod. Laat staan een deal. Dat is natuurlijk typisch. En erg onbevredigend. Maar, ik denk dat we goed hebben geluisterd. Want uit ongeveer alle bezichtigingen kwam terug dat er 'toch nog wel veel moest gebeuren'. Ja, dat klopt. Sterker nog, we hebben er een bouwkundig rapport aan opgeofferd om dat in kaart te brengen en er de kosten van in te schatten. Maar dat weerhoudt mensen er dan toch niet van teleurgesteld te zijn. Bijzonder. Hebben ze wel goed gelezen? Of viel het toch nog tegen? Dat laatste meestal, ben ik bang.

"Het komt erop neer dat de aanpassing van de hypotheekregels de markt volledig op slot heeft gegooid." Dat zegt mijn makelaar. Dat klinkt logisch, want als je nog maar 110% kunt financieren, kun je net je kosten koper meenemen en dan ben je klaar. Dat betekent dat elk blik verf, elk stuk hout, maar vooral ook elke keuken betaalt moet worden van spaargeld. Dat er meestal niet is, of is gereserveerd voor de inrichting. Allemaal logisch en terecht. Maar wij hebben geen perfect huis en dus 'moet er nog wel veel aan gebeuren'.

We gaan het dus maar zelf doen. Serre vernieuwen, keuken doorbreken en vernieuwen, bovenverdiepingen opknappen, dubbel glas op de begane grond en het hele huis van een vers likje verf voorzien. En dan? Tsja. Dan woon je wel in een perfect huis. Willen we dan nog wel weg? Geen idee. De kinderen zijn dan weer twee jaar ouder, andere tijden, andere behoeften. We zullen het gaan meemaken. Ik heb me een ding voorgenomen, voor de tussenliggende jaren: we gaan beduidend minder schoonmaken dan de afgelopen zes maanden!

3 Seconden, wat een beelden!!

2011-09-22T09:08:00.003+02:00

Deze man duikt een waterval af van een metertje of dertig hoog. Zijn voorgangers redden het maar nauwelijks. Maar dat stopt hem niet. Fantastische en indrukwekkende beelden, en gelukkig een redelijk goed einde. Want wat zijn een gebroken schouder en een klaplong vergeleken bij 3 seconden geluk?

Eredivisie: uppers en downers

2011-09-17T15:58:00.001+02:00

Het seizoen is alweer een week of zeven en vijf wedstrijden onderweg en mijn deelname aan de Infostrada Fantasy Football League is reeds gereduceerd tot het treurige Olympische motto (meedoen is belangrijker dan winnen). Maar er zijn ook al enkele verrassingen en hoogtepunten te zien en beleven geweest, en juist die parels maken of breken een voetbalseizoen.

Mijn leukste en meest blijde verrassing betreft Alex Schalk van NAC Breda. Jong, 19 nog maar, maar inmiddels door een briljante voorbereiding en het vertrek van Matthew Amoah uitgegroeid tot vaste waarde in het elftal van John Karelse. Erg knap, als spits, op die leeftijd, deel uitmaken van de grote mensenwereld, wat het betaalde voetbal ook in Breda toch echt is. De man, of jongen, is al twee goals rijker en ondanks zijn niet altijd even grootse voetbalkwaliteiten heeft ie een neus voor de goal die zijn gelijke niet kent. Deze man kan over een paar jaar het scorend vermogen van types als Huntelaar, misschien wel Ruud van Nistelrooy gaan evenaren. Ga zo door Alex, stap op het juiste moment over naar PSV en wacht tot je tweemaal topscorer van Nederland bent geweest voor je je overgeeft aan buitenlandse dromen. Tijd zat, talent zat, wedstrijden zat en waarschijnlijk ook doelpunten zat.

Een andere zeer positief opvallende verschijning dit seizoen is natuurlijk RKC Waalwijk. En het is ze gegund, door werkelijk iedere voetballiefhebber. Met een zesde plaats op de ranglijst, maar vooral met direct tien punten in vijf duels, doen ze het fantastisch en ontstaat er gelijk aan de start van de competitie wat lucht die erg verfrissend en verlichtend kan werken. Er kan nu lekker gevoetbald worden en twee verliespartijen leveren geen stress op. Uiteraard gaat RKC afdalen en erg laag uitkomen. Maar deze start maakt het aannemelijk dat directe degradatie kan worden, en zal worden, ontlopen.

Wie degradeert er dan wel, direct? Mijn gok is toch Excelsior, ondanks mijn hoop voor deze club en het talent dat er wel degelijk in de spelersgroep aanwezig is. Het spul is gewoon net te jong, er mist een trainer die al echt toegevoegde waarde heeft en als je club en elftal vergelijkt met kanshebbers als VVV en RKC dan hebben de Limburgers echt een veel betere selectie en de Waalwijkers, als genoemd, een veel betere start. Negen punten verschil zijn best veel, in die regionen.

Nog meer? Ja, ik ben erg onder de indruk van Bram Nuytinck als centrale verdediger bij NEC en, als iedereen, van Kevin Strootman bij PSV en Oranje. Ik denk dat Nuytinck, eerder nog dan Schalk, klaar is voor een topclub. Ook hem zou ik de stap naar PSV aanraden. Geografisch handig, maar meer dan Feyenoord (niveau) en Ajax (cultuur) passend bij zijn broodnodige volgende stap. Strootman heeft die stap al gezet en lijkt zelfs al toe aan de volgende. Al kan ie best nog een jaartje wachten. Laat hem in de zomer van 2013, lekker geen toernooivoetbal, overstappen naar een club als Manchester United. Of naar FC Barcelona, want ook daar gaat de komende drie jaar het middenveld op de schop en ik zie Strootman die absolute top echt halen. En dan moet je op die twee clubs mikken. Niks meer, want dat kan niet. En niks minder.

De app van Blogger

2011-09-09T12:25:00.001+02:00

Vanmorgen las ik op Twitter dat Blogger nu eindelijk een app heeft gemaakt voor de iPhone. Hulde. Dus na het installeren ervan moet ik uiteraard even spelen, testen en ervaren.

Mooi, in al haar simpelheid. Tot nu toe. Hij klapt er een enkele keer uit, maar dat kan natuurlijk ook aan mijn telefoontoestel liggen..;) De app maakt mobiel bloggen in ieder geval reteeenvoudig en vele malen toegankelijker. Een goede zaak voor bloggers in het algemeen en Blogger in het bijzonder.

Dus, mijn eerste mobiele post is een feit. Werkse allemaal, en/of goed weekend!

Een nieuwe liefde

2011-09-05T14:22:00.002+02:00

Ik heb het helemaal ontdekt. Fietsen. Racefietsen, liever gezegd. Sinds ik op vakantie met Mark een beklimming heb gedaan op een robuuste mountainbike, verlang ik al naar het rijden op de veel slankere en fijnzinniger racefiets. Nu Jasper zo druk is met zijn marathon, geeft dat mij de ruimte volop te rijden op zijn fiets en met zijn spullen.

En wat is het leuk. Mooi. Lekker. Goed. Verfrissend en verrassend. Waarom? Tsja. Als hardloper ken je het principe van twee uur druk zijn wel. Het grote verschil in beleving met fietsen zit 'm in de afstand, de inspanning en de gevolgen. Je rijdt nu eenmaal veel grotere stukken op zo'n fiets, wat letterlijk een enorme vergroting van je sportwereld betekent. Nieuwe wegen, nieuwe dorpen, heuvels, heel midden Nederland is voor mij, waar ik gewend was aan slechts Utrecht en omstreken.

Maar ook de inspanning voelt volstrekt anders. Niet lichter of zwaarder, maar minder slijtageveroorzakend (scrabblewoord?) op je lijf. Als bijna veertiger toch een dingetje. Je stuwt jezelf waar je wilt op naar een extreme hartslag, bijvoorbeeld tijdens een beklimming. Om vervolgens in de afdaling alweer behoorlijk uit te rusten. Maar het grootste verschil zit 'm in het 'na afloop'. Geen spierpijn, gewoon je bed uit kunnen stappen de volgende dag en zelfs twee dagen achter elkaar kunnen sporten. Dat is me sinds mijn 27ste niet meer gelukt.

Het klinkt als de ideale aanvulling op het hardlopen. Een dag na het fietsen, kan ik een mooi stuk lopen. En andersom denk ik ook dat het zo werkt. Dat ga ik komende weken testen, want de afgelopen weken heb ik niet gelopen. Mijn kuit had stress. Ik dus ook.

Na anderhalve week die fiets ter beschikking te hebben gehad, heb ik een rondje gereden van zo'n 30 km (Loosdrechtse plassen en weer terug) en nu drie maal de Utrechtse Heuvelrug. De eerste alleen, om maar die 50 km in de benen te krijgen. De tweede zaterdag met Mark. Ook weer anders, samenrijden. Even wennen met het naast elkaar rijden, maar vooral de drie heuvels tweemaal gedaan. Mooi. Vandaag heb ik de heenreis via de polder (Cothen) laten lopen, wat me veel wind opleverde. De terugweg was daarentegen weer top, zeker met twee klimmetjes erin.

En ik heb vandaag, zoals te zien is, voor het eerst met Map my tracks gereden. Werkt uitstekend. Ik had niet veel te mopperen over Map my run, dat ik altijd heb gebruikt voor het lopen. Maar 'tracks' heeft een automatische pauze- en weer start-functie, waardoor je een bruto- (tijd van huis) en een nettotijd (tijd daadwerkelijk gefietst, zonder stoplichten, wegwerkzaamheden, etc) krijgt.

Al met al oprecht een nieuwe liefde. Ik denk dat ik ze beiden wel aan kan...;)

Briljante Jim Jeffries.... "You're just a container"

2011-08-31T09:09:00.001+02:00

Deze man zie ik voor het eerst. Behoorlijk briljant...!! Het wordt allemaal even uitgelegd, dames, opletten!!

Laten we allemaal stoppen met bankieren!

2011-08-23T20:55:00.000+02:00

Slecht nieuws deel je niet online. Dat blijkt uit onderzoek. Er wordt zowaar depressiviteit veroorzaakt door het gebrek aan negatieve berichten op social media, zoals Twitter, Facebook en LinkedIn. De grootste onzin natuurlijk. Als jij van internetten depressief wordt, heb je niet veel nodig en was het je zonder internet ook wel gelukt.

Wat wel een feit is, is dat het minder goede nieuws gewoon minder makkelijk deelt. Ik blog, twitter en klier volop en meestal erg vrijuit en eerlijk, maar inderdaad, ook ik houd mij toch af en toe in als het om slecht nieuws gaat. Zoals het definitief niet doorgaan van ons nieuwe huis bijvoorbeeld. Dat is al twee weken geleden afgeketst, maar na alle enthousiaste teksten hier, vermijd ik het laatste nieuws te delen. Bij deze.

Voor wie een volstrekt eenkennige, lompe en subjectieve analyse van het globale bankwezen en eenieder in deze sector werkzaam wil horen, raad ik aan mij op een paar bier te trakteren en me daarna te vragen naar de redenen achter het mislopen van onze droom. Geloof mij, ik beloof minstens tien nieuwe scheldwoorden per kwartier. Daarna ga ik naar huis, om uit te huilen. We zijn er echt ongelofelijk stuk van, maar die hufters met pakken aan, die eerst een brand veroorzaken en vervolgens de emmers water weigeren door te geven, ja die zeldzame neukhoofden, die willen liever niks met ondernemers te maken hebben. Tenzij ze geld komen investeren natuurlijk. Ik wil iedereen met meer dan € 2,50 spaargeld vragen te stoppen met sparen en zelfs bankieren. Laten we allemaal stoppen met bankieren. Gewoon, omdat het kan.

Helaas, dat kan niet. Daarvoor mist Johan Enschede drukmachines en wij dus papier. Maar goed, de wens om a la Pieter Lakeman (DSB) eigenhandig een bank of liever sector de nek om te draaien staat als een huis overeind. Gaat 'm dus ook niet worden, helaas.

Ons rest nog een paar jaar geduld. Een paar jaar om meer vlees op de botten te kweken, om te bezien hoe de huizenmarkt en de schuldencrisis zich ontwikkelen. En een paar jaar om een voor een de klussen in het huidige huis op te pakken. Want als er een opmerking steeds terugkwam bij onze kijkers, dan was het wel dat er 'nog veel moest gebeuren'. Ja, dat hadden wij bewaard voor de kopers, maar zo werkt dat tegenwoordig niet meer. Alles moet af, nieuw en wit zijn. Kopers kopen, zetten hun spullen erin, gaan schijten en dan is het van hun. De tijd dat er een keuken of zelfs maar wat wanden werden geschilderd is bij onze kijkers reeds verleden tijd. Prima. Wij gaan klussen. En hopelijk krijg ik het geld er nog eens voor terug. Over een jaar of drie. Al zie ik er een beetje tegenop. Weer helemaal opnieuw beginnen met jezelf vragen wat je zoekt, wat je mist, waar je wilt zoeken en waarom en dan het hele zoeken weer op moet starten. Pffff, over een paar jaar is alles anders. Zelfs wij veranderen mee. Wat wil ik dan? Geen idee.....

Hier is ie: De Eredivisie eindstand 2011/2012!!

2011-08-07T10:12:00.001+02:00

Dit weekend is de Eredivisie weer gestart. Gelukkig. Want daardoor is ook VI weer begonnen op maandag- en vrijdagavonden. Voetballen, de spanning, het gebrek aan invloed op de prestaties, het gelul eromheen en het geluk bij winst en de teleurstelling bij tegenvallers zijn regelmatig heerlijke onderbrekingen in een drukke week.

Ook mooi is dat ik al jaren met een man of vijftien a zeventien de Fantasy Football League speel. Een door Simon uit Engeland geïmporteerde variant op alle voetbalmanagerspelletjes. In deze vorm gaat het erom dat je maximaal twee spelers per club koopt en zo een team samenstelt van vijftien spelers. Elke vrijdag stuur je je vier wisselspelers in en ga je los. De crux zit 'm in de veiling, die wij voor de start van het seizoen hebben door bij elkaar te komen boven Orloff in Utrecht. Want wij kopen een speler, die daarna ook echt van ons is en dus uit het spel. En dat met een virtueel budget van vijftig miljoen euro.

Zo ontstaat na een avond veilen een beeld van wat wij, deze zestien spelers en voetballiefhebbers, van komend seizoen verwachten. Zo wordt Kolbein Sigthorsson in onze ogen de topscorer. Want hij is dit seizoen de duurste speler. Ook viel op dat er relatief weinig vertrouwen is in weer een goed seizoen van ADO Den Haag, want daar waren we allemaal nauwelijks in geïnteresseerd. Op basis van de door ons besteedde miljoenen, is er een ranglijst samengesteld. Een zeer kleine 'wisdom of the crowds' dus.... Bij deze de op basis van de veiling tot stand gekomen eindstand voor het Eredivisieseizoen 2011/2012:

Het is dus wel duidelijk. ADO en Roda JC zakken twee of meer plaatsen ten opzichte van vorig seizoen. Vooral VVV, Vitesse en SC Heerenveen gaan het veel beter doen. In de laatste twee gevallen kan datr moeilijk anders en voor VVV geldt volgens mij niet per se dat zij beter zijn geworden, er zijn alleen meer teams slechter dan hen dan vorig jaar. Denken wij, dus. Ik ben benieuwd. Ik zal er na de afsluiting van het seizoen nog eens op terugkomen en de successen en blunders bespreken...;)

Ow, wat was ie weer goed en lekker!!

2011-08-03T09:14:00.002+02:00

Na drie kortere rondjes in Frankrijk, nam de onrust gisteren toch echt weer bezit van mij en moest ik de deur uit. "Lopen, hardlopen willen wij", zoals de slogan van een of andere 10 Engelse mijlenrace luidt die ik ooit liep (als voorbereiding op mijn eerste halve marathon...).

Jasper was er niet bij, helaas. Dus ik moest alleen lopen. In warmte. Twee zeer sterke punten van mij. Als ik ook nog rondjes had moeten lopen had ik mijn drie sterkste karakterproblemen verzameld gezien. Maar dat hoefde niet. De deur uit en weer eens lekker de grachten af, toen het landschap in via het trainingscomplex van FC Utrecht en de weg naar Bunnik, daar door de velden naar de Universiteit en het AZU en van daaruit door naar De Bilt en hard linksaf, terug naar huis.

&amp;amp;amp;amp;lt;p&amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;br&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;a href="http://www.mapmyfitness.com/routes/view/44273868"&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;iMapMyRUN+: 2 aug. 2011 20:26&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;/a&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;br/&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;br&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;a href="http://www.mapmyfitness.com/routes/?location=Utrecht, Netherlands"&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;Find more Routes in Utrecht, Netherlands&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;/a&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;br&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;lt;/p&amp;amp;amp;amp;gt;

Een pittig rondje. Ik heb mezelf echt een paar keer over een dood punt heen moeten lullen. In gedachten, anders gaat het er natuurlijk nog sneuer uitzien. Uiteindelijk deed ik anderhalf uur over ruim zestien kilometer en heb ik mijn 'standaard'-tempo van elf kilometer per uur aangehouden. Helemaal prima dus. En na een aantal beduidend kortere rondjes was het echt weer even tijd voor iets met wat meer inhoud, duur en dode momenten...;)

En ik heb me, samen met Jasper, ingeschreven voor de Halve van Egmond, op 8 januari aanstaande. Je kunt het maar geregeld hebben, hahaha. Ook lekker, zeven kilometer van de route over het strand en twee klimmetjes in de laatste twee kilometer. Lekker! En ik oktober ga ik Jasper door zijn marathon heen helpen, door zo'n vijftien kilometer na de start in te haken en hem te vergezellen op zijn reuzetocht. Ook top! Ik heb dat met en bij Mark gedaan, in Leiden, en dat was helemaal goed. Dus ik hoop dat ik er nog een af kan leveren bij het zo gevreesde en gewenste Olympisch Stadion in Amsterdam.

Zomer belangrijkste breekpunt in het jaar

2011-07-30T11:29:00.000+02:00

Onze vakantie zit erop. En ik vind het niet eens heel erg. Het was heerlijk, maar hartstikke druk, met wisselvallig weer, een prachtig park en huis onder donkere wolken en een baggerpark met beter weer en aan het strand. EuroDisney was, vooral de tweede dag, geweldig en de kinderen hebben van begin tot eind genoten.

Maar thuiskomen was heerlijk. Op dit moment draaien de diverse wasjes en we hebben nog enkele administratieve klusjes te klaren voor onze geplande aanschaf van een nieuw huis. Er moet weer gewerkt worden en plannen met betrekking tot een extra auto, een hond, een verbouwing en wellicht dus ook een verhuizing en bijbehorende schoolkeuze verdienen nog enige aandacht. Dit jaar zit erop, en het is goed. Al bedacht ik me op de terugweg wel dat mijn jaren meer worden gescheiden door de zomervakanties dan door bijvoorbeeld een jaarwisseling, een verjaardag en, godbetert, een trouwdag. Wat dat betreft zit er dus weer een jaar op en kunnen we ons gaan richten op het komende.

Fantaseren over de zomervakantie doen wij, want ook Seline zit zo in elkaar, gerust elf maanden en een week per jaar. Het is maar waar je druk mee wilt zijn. Volgend jaar hangt alles uiteraard van onze woonsituatie af, want met een nieuw huis is er weinig zin, tijd, budget en minder reden om drie weken weg te gaan. Tenzij de Hollandse zomer ook komend jaar het bedroevende niveau bereikt van de huidige. Want een zomer in je nieuwe huis opgesloten zitten vanwege de storm en buien is geen optie.

De belangrijkste lessen van dit jaar zijn voor ons duidelijk: altijd nabij zee boeken, een park zoeken met een redelijk centraal georiënteerde bouw en organisatie (animatie bijvoorbeeld. Levert wat minder privacy op, maar wel meer aanspraak en dus vriendjes voor de kinderen) en verder de al bekende drie slaapkamers en ruime tuin. De afgelopen drie weken hebben we altijd wel twee van de vier gewenste zaken moeten missen en dat heeft zich wel gewroken. Maar ja, je mag alles een keer fout doen he....;)?!

Naast de zomervakantie zelf, is deze periode natuurlijk ook die van de sportevenementen zoals voetbaltoernooien, Wimbledon (iets meer voorjaar, maar de associatie blijft staan), de Ronde van Frankrijk en de wisseling van Eredivisieseizoenen. Een heerlijke tijd dus, met vaak evenementprogrammering op TV, veel (on)zin rondom het voetballen en vooral de zorgeloze maar ook rusteloze verwachting van alles wat op punt van beginnen staat. Gaat FC Utrecht nog ergens om meedoen komend seizoen? Hoe sta ik er aanstaande vrijdag voor met mijn Fantasy Football-team? Hoe gaat Manchester City het doen in de Champions League? Wordt de persconferentie na AZ - FC Twente (Verbeek vs Adriaanse) live uitgezonden? Kortom: belangrijke vragen met indrukwekkende antwoorden. Hoop ik. Ben ik bang. En ik ga op zoek naar een nieuw park. Just in case. Ook met een nieuw huis moet je wel kunnen blijven dagdromen over wuivende palmen en blauwe vergezichten.

Afrekenen op graden en zonuren?

2011-07-19T10:21:00.001+02:00

Wat een prachtig park!! Ik heb alleen aan het meer van Genève en op het Italiaanse eilandje Capri mooier gezeten en een meer paradijselijker omgeving getroffen. En wat een heerlijke en mooie huisjes. Het eerste bungalowpark waar ze die krengen 'villa's' noemen en er nog mee weg komen ook. Maar over twee uur zijn we weg.

Omdat het hier kloteweer is. Relatief uiteraard. Want op vakantie gelden andere regels. Als Nederlander ben ik normaliter dolgelukkig met 18 graden, een straf windje en af en toe neerslag. Prima. Maar op vakantie kom ik voor strakblauwe luchten en wil ik mijn t-shirt met tegenzin aantrekken, omdat het te warm is. Daarvoor ben je, zo ver van de Franse kust, hier dus aan het verkeerde adres.

Hier is Quillan. Het park heet L'Espinet. Prachtig en beeldschoon. Tegen een groene heuvel aangebouwd, in een bergachtige omgeving met uitzicht waar je als Hollander snel stil wordt. Fantastisch. Maar windsnelheden, bewolking en neerslag maken het verre van perfect voor onze doeleinden. Andere bezoekers van het park komen voor mooie en verre wandeltochten of lekkere fietstochten met veel hoogteverschil. Die zitten goed, die willen geen 25 graden.

Wij wel, en snel. Dus levende met het adagium 'een fout maken is prima, als je deze maar herstelt' hebben we per vandaag een huisje aan het strand geboekt. Niet ver van ons park van de afgelopen jaren. Want het schrijnende verschil in zonuren en de beleving hiervan tussen vakanties uit het verleden en die van dit jaar, werd ons de afgelopen week wel duidelijk. Via een lokale weerkaart ontdekten we dat het standaard 5 graden scheelt. Dat is op een kilometer of 80 meer verschil dan wij tussen Groningen en Maastricht te bieden hebben.

We hebben nog tien dagen om wat zon te vinden en pakken. Tijd genoeg dus. Voor deze dure les. Want wat al een vrij prijzige vakantie was, is nu dus 1,5 vrij prijzige vakanties geworden....;). Maar ja, de beste lessen zijn duur, dit is dus een hele goeie. Het lijkt me wel wat je vakantie, naast een zeer gunstig basistarief, af te rekenen op zonuren en graden. De geboden service, zeg maar. Want de twee dagen zon die wij hebben mogen ondergaan maken deze eerste week wel heel erg prijzig. Jammer.

Inpakken en wegwezen. Van toppark naar minder park, maar wel met strand en zon. C'est la vie, hahaha. Vive la soleil.

Klaar voor de rit, zalig, vakantie!!

2011-07-07T07:45:00.001+02:00

Het is zover. Na maanden, vooral geestelijke, voorbereidingen is vandaag de dag. We gaan rijden. Sinds oktober '10 weten we waar we naartoe gaan en hebben we ons op deze vakantie kunnen verheugen en we hebben het een ware rondreis gemaakt.

Vandaag starten we met etappe 1. Utrecht - Parijs, waar we crashen in een hotel in de buurt van EuroDisney. Daar waren we nog nooit geweest, dus dat moest er maar eens van komen. Dus na het kortste, maar ook lastigste (Antwerpen, Parijs) stukje van de reis, zitten we rond drie uur vanmiddag op een terras aan het bier. Prima. Morgen doen we het park. Zaterdag kunnen we kiezen uit 'park', 'Eiffeltoren', of 'niks'. Een lekker tussendagje. Zondag rijden we door naar Carcassonne. Etappe 2.

Daar gaan we uitgebreid de tijd nemen om stad en kasteel te bezichtigen. Lekker wandelen, genieten van de sfeer en de prachtige historische verhalen. In veel van mijn boeken komt deze middeleeuwse stad terug als deel van het decor of zelfs deel van het verhaal en de plot. Ik ben benieuwd. We hebben er in ieder geval een geweldig hotel geboekt, recht tegenover de toegangspoort van de stad. Dus ondanks de (toeristische) drukte verwacht ik wel een prima beeld van alles daar.

Maandag kunnen we in ons huisje in Quillan terecht. Een half uurtje onder Carcassonne. De laatste etappe is dus een makkie. De bedden staan opgemaakt klaar en het schijnt allemaal lekker luxe en goed geregeld te zijn. Drie weken niks doen. Want zo actief als de heenreis is, zo relaxt worden de dagen en weken op het park. Lezen, beetje hardlopen, veel zwemmen, af en toe boodschappen, ijs en eens kijken of het animatieteam de kids kan behagen. We hebben er dit jaar weer drie, want Rowdy lijkt, een uur voor vertrek, toch echt mee te gaan. Dat is mooi, dan ga ik met hem ook nog een keer quad rijden en/of jetskiën. Heb ik ook nog nooit gedaan, dus helemaal prima. En zondag 17 juli wellicht even naar de Tour de France kijken, die die dag start in Limoux. Leuk!

Ik ga de auto inpakken, tot over drie weken. Uitgerust, een nieuw voetbalseizoen, bruin, bijgelezen en springend van energie en enthousiasme om weer nuttige dingen te gaan bedenken en doen....;)

Geachte heer Booy, Beste Foeke,

2011-07-02T10:37:00.002+02:00

Helaas is ons contact de afgelopen jaren een ietwat verwaterd. Sterker nog, na het interview dat ik begin jaren negentig mocht afnemen en waarin u een stuntelige verslaggever van de toenmalige Stadsomroep zeer sympathiek bij de hand nam, hebben we geen woord meer gewisseld. Jammer, want het ziet er naar uit dat u alle hulp kunt gebruiken die u kunt vinden en krijgen. Zelfs de mijne.

Het punt is namelijk dat er een wat nare situatie lijkt te ontstaan bij FC Utrecht. Na de verkoop van Ricky van Wolfswinkel, Kevin Strootman en Dries Mertens en het vertrek van Khalid Sinouh, Mihai Nesu, Barry Maguire, Michael Silberbauer, Tim Cornelisse en Atilla Yildrim dreigt een wat scheve situatie te ontstaan. Verwachtingen moeten gemanaged gaan worden, zou ik op mijn werk dan roepen. Hoe? Simpel. Momenteel beschikt trainer Erwin Koeman over een selectie die kan en zal meespelen om plaatsen 15 tot en met 12. Daar heb ik nog niemand iets over horen zeggen, laat staan het erkennen. Het lijkt me wijs daar eens aan en over te beginnen.

Nu begrijp ik uiteraard dat u druk doende bent de selectie weer op het niveau van een subtopper te brengen. Goed voor plaatsen 9 tot en met 5. Maar wat is daarvoor nodig? In ieder geval wel mannen en kwaliteiten van bijvoorbeeld de al genoemde Jens Toornstra en Geert Arend Roorda. Al lijkt deze laatste toch te gaan kiezen voor de sleutelrol in de organisatie en toekomst van SC Heerenveen. Als alleen Toornstra komt, is dat al prachtig.

Laten we even systematisch te werk gaan. Michael Vorm lijkt (voorlopig) te blijven. Dat kost geld, want komend jaar is hij transfervrij, maar op dit moment lijkt me dat geen probleem. Op de bank hebben we Eric Cummings en Andre Krul. Die ken ik niet goed, maar wellicht zit er een opvolger voor Vorm bij. Als hij toch gaat, dient er een goede vervanger te komen. Misschien is ook Sergio Padt van Go Ahead Eagles een mogelijkheid. De verdediging is centraal wat magertjes. Alje Schut, Jan Wuytens en Ivo Vorstermans zijn de drie gegadigden. Er mag wel een talent bij. Liefst uit de jeugdopleiding natuurlijk, maar als er dan toch gekocht moet worden, doe dat dan in de Jupiler League, zowel de onze als die in België. Als moet je in het laatste geval alleen spelers uit de onderste helft van de ranglijst zoeken. Daar zit de groei. Ook op de flanken zit groei, omdat we er momenteel niks stabiels in de aanbieding hebben. Er zijn een paar jongelingen en en een paar jonge middenvelders die er zouden kunnen spelen, maar als Mark van der Maarel je meest ervaren alternatief is, zegt dat iets over je 'rijkdom'. Focus je op de opleiding, want backs moet je zelf kunnen opleiden. Zet daar in ieder geval niet Jacob Lensky (te langzaam) of Nana Asare (te goed) neer, dat werkt niet.

Het middenveld is nog wat zorgelijker. Eigenlijk hebben we momenteel alleen Lensky en Asare over als basisspelers. Ik tel Edward Duplan even niet mee, vanwege zijn langdurige blessure. Dat klinkt niet veelbelovend. Er mogen dus wel drie basisspelers bij, voor twee posities. Roorda en Toornstra zijn al genoemd. Andere gegadigden zijn wat mij betreft Dario Vujicevic (FC Twente) en Willie Overtoom (Heracles Almelo). In de pers zijn ook de namen van Robert Schilder (NAC) en John Goossens (NEC) al genoemd. Over Schilder twijfel ik, te langzaam en te controlerend. Goossens lijkt me een goed potentieel hebben. Van die vijf moeten er toch drie willen komen, zou je zeggen.

Houden we de voorhoede over. We beschikken over een paar vleugelspelers die best eens basiswaardig zouden kunnen worden, maar dat is geen zekerheidje (Tommy Oar en de nieuwe Japanner Yoshiaki Takagi). We beschikken ook over een fantastische pinchhitter/reserve (Frank Demouge) en twee kansrijke centrumspitsen die zomaar de volgende grote verkoop kunnen vertegenwoordigen (Jacob Mulenga en Leon de Kogel). Ondanks het feit dat twee kansrijke spitsen en een geweldige reserve allerminst een garantie voor goals betekenen, zou ik inderdaad, zoals u al heeft besloten, geen centrumspits meer kopen. Maar ik zou wel extra aandacht besteden aan de vleugelaanvallers, aangezien die ook in grote mate het succes van hun collega's in de zestienmeter kunnen beïnvloeden. Op Steve de Ridder (De Graafschap) is blijkbaar al een bod gedaan. Kan top zijn, kan ook middelmaat zijn. Ik zou graag ook Andreas Lasnik (transfervrij, Willem II) aan de selectie toegevoegd zien worden. Dan heb je twee man met Eredivisie-ervaring en wat jeugd erachter. Met Asare, Demouge en De Kogel ook nog als 'knijpende' opties op de flank.

Achter al deze namen zit nog een groepje jongelingen. Vooral Gévero Markiet, Michael Zullo, Adam Sarota en Gianluca Nijholt moeten echt gaan doorbreken komend seizoen. Het is tijd voor die mannen. Alleen Markiet heeft nog geen volledig seizoen bij de A-selectie achter de rug, maar voor de andere drie geldt simpelweg: je tikt komende zomer tegen een basisplaats aan, of je bent niet goed genoeg.

De handel was geweldig, dit seizoen. Nu is het wel zaak de selectie weer op pijl te brengen, meneer Booy, Foeke. Leuke voetballers, die niet gaan blaten dat ze 'altijd al voor Utrecht wilden voetballen', maar ook niet komen of direct gaan als er ergens anders een paar extra centen kunnen worden verdiend. Goeie gasten, die de groep versterken, ook buiten het veld. Types die met instelling en karakter geschikt zijn, voor de supporters en voor het spelplezier. Dan volgt succes vanzelf!!

Succes meneer Booy, Foeke. Alle wijsheid en geduld in de zoektocht en onderhandelingen. Mocht u meer tips nodig hebben, aarzel niet. Ik sta ter uwer, jouw, beschikking.

Met vriendelijke groet,

Frank Heukels

Japan en Real Madrid maken kennis met 'internetspoken'

2011-06-25T14:07:00.001+02:00

Al Pacino speelde in 2002 de hoofdrol in de film S1m0ne, waarbij hij een volstrekt niet bestaand digitaal ideaalbeeld schiep en het tijdelijk verkocht als echt en levend. Tot de waarheid uitkwam. In deze tijd van Personal Branding, Social Media en het hoge waarheidsgehalte die deze fenomenen wordt toegekend, aangevuld met de mogelijkheden die de techniek ons tegenwoordig biedt, was het wachten op de real life-versie van de film.

In Japan heeft men de primeur, sinds men afgelopen week werd geconfronteerd met de ware afkomst van het popsterretje Aimi Eguchi. Het nieuwste lid van de popgroep AKB48 maakte bekend dat zij niet menselijk is, maar een product van fantasie en digitale mogelijkheden. Goeie stunt, maar het maakt de liveconcerten die gepland staan wat lastig.

Gelukkig werd ook de zichzelf zo serieus nemende voetbalwereld opgeschrikt door een spookvoetballer. Mete Serdan Coban is zijn naam, hij is linksbenig, een echte ouderwetse nummer 10, die een fenomenale techniek koppelt aan krachtig spel en nog transfervrij ook! Mete ging de vierde Turkse speler van Real Madrid worden, na Mezut Özil Nuri Sahin en Hamit Altintop. Althans, dat beweerden het Turkse Fanatik en Hürriyet en het Spaanse Marca.

De Turk heeft op zijn zeventiende al een behoorlijk voetballeven achter de rug, zo blijkt uit de column van Peter Wekking in de Voetbal International van deze week. Geboren op het Turkse gedeelte van Cyprus, vanwege overgewicht tijdens het voetballen vooral ingezet als keeper, eenmaal afgeslankt is hij plots onderdeel van de jeugdopleiding van het grote Galatasaray. Dan volgt West Ham United, omdat een speciale medische behandeling voor zijn broer alleen in Engeland voorhanden blijkt. Maar in Londen vindt Mete zijn draai niet, waarna een overstap naar Internazionale volgt. Daar maakt hij kennis met trainer José Mourinho en deze wil hem deze zomer per sé naar Madrid halen.

Er volgde een oorverdovende stilte in de media, op al deze onthullingen en de kleurrijke achtergronden. Daarop besloot Hürriyet toch maar eens met Galatasaray te bellen en ontdekte dat de geplaatste foto er een was van Marko Arnautovic in Internazionale-shirt. Er bleken meer mensen te zijn 'gebruikt en ingezet' als Mete ten behoeve van fotomateriaal en zelfs filmpjes op YouTube.

Wil de echte Mete Serdar Corban opstaan? Iemand heeft al sinds 2010 (per e-mail) interviews onder deze naam gegeven. Ook bestaan er een heus Twitteraccount en Facebookpagina van het jeugdig fenomeen, en is zijn persoonlijke website 'under construction'. Ik ben erg benieuwd naar de 'voetballende Al Pacino' die dit alles heeft bedacht en hoop dat er weer wat moois achter zit. Als hij er nog geen heeft, lijkt een baan in (online) marketing me wel iets voor hem. Of als voetbalmakelaar wellicht, want als je van niets iets kan maken, moet het toch ook lukken om van een middelmatige wel bestaande voetballer iets aantrekkelijks te maken.

Briljante presentatie, met inhoud!

2011-06-21T11:29:00.001+02:00

Geweldig verhaal over wat mensen nu daadwerkelijk motiveert, en wanneer. Helder uitgelegd en onderbouwd, maar vooral erg mooi grafisch vormgegeven.

Samenvatting: simpele taken stimuleer je met een vooral geldelijke beloning. Als het complexer wordt, zorg je dat er voldoende wordt betaald om de mensen bij je te houden, en motiveer je ze vervolgens met een uitdaging, veel autonomie en individuele ontwikkeling van deskundigheid.

"Als ie maar geen profvoetballer wordt..."

2011-06-17T09:53:00.000+02:00

Zong Boudewijn de Groot, in 1973 op 'Jimmy'. Zelf sta ik daar niet negatief tegenover, van mij mag iedereen profvoetballer worden. Wel hoop ik dat mijn dochter geen profvoetballer treft, want de hartenzeer die willekeurige foto's in de Braziliaanse bar opleveren, gun je niemand, zeker niet je dochter.

Maar goed, ik ben nog niet begonnen, of ik dwaal al af. Vandaag werd ik getriggerd door het nieuws dat Stijn Schaars van AZ naar Sporting Lissabon verhuist. Vorige week was Ricky van Wolfswinkel hem al voorgegaan naar de Portugese kustplaats. En dat laatste woord schrijf ik hier met opzet en ik hoop dat het blijft hangen. Want ik heb drie steden die ik in mijn leven nog zeker eens moet bezoeken, voornamelijk op basis van vooroordelen, verhalen van anderen, 'hear say' dus. Die steden zijn Lissabon, San Francisco en Istanboel.

En dan ben je profvoetballer en biedt jouw carrière en talent je wellicht mogelijkheden jaren in het buitenland te werken. Zelfs veel geld te verdienen. Nieuwe mensen, leefomgeving, cultuur op te doen en vooral heel veel te ontdekken. Dan heeft ieder mens zijn/haar voorkeuren, afhankelijk van interesses, opvoeding en omgeving. Bij mij zouden de drie genoemde steden direct iets losmaken als huurling. Zoals Clarence Seedorf direct luistert als Brazilië als optie wordt genoemd, aangezien hij met een Braziliaanse is getrouwd.

Nu kiezen voetballers toch veelal om financiële en sportieve redenen voor een nieuwe club. Of gewoon omdat er simpelweg geen andere interesse is. Maar beide eerdergenoemde voetballers hadden meerdere opties. Schaars kon bijvoorbeeld naar PSV, dat hem graag zag komen en belangrijk wilde maken. En dan kies je voor Sporting Portugal. Zou ik dus ook doen. Portugal staat, ondanks de Europese successen van vooral FC Porto, niet te boek als toonaangevend voetballand, maar dat is niet terecht. De Engelse topclubs doen duidelijk meer zaken met de Portugese top, dan met de Nederlandse. Land, klimaat, sportbeleving, financiën, steden, cultuur, taal, het is allemaal top of minstens interessant en de moeite van het beleven waard. De ultieme vraag om dergelijke bestemmingen te kunnen duiden is: "wil ik hier een vakantiewoning hebben?"

Ja, in Lissabon, of lekker een half uurtje er buiten, wil ik best een mooie vakantiewoning hebben. In Blackpool niet. In Frankfurt ook niet (ondanks het feit dat het wel een mooie stad is...!!). En in Engeland is het te nat... Zong Henk Westbroek over Schotland.

Laten we vanuit deze invalshoek eens even wat recente transfers en speculaties tegen het licht houden. Pascal Bosschaart vertrekt naar Australië, top natuurlijk. Ook geweldige transfers (zouden) zijn Miroslav Klose naar Lazio Roma, Edin Dzeko naar Real Madrid, Xamax Neuchatel wil Ruud Gullit als trainer, Rasmus Lindgren en Brett Holman staan op verlanglijstje van Red Bull Salzburg, Frederic Kanoute kan naar Qatar en Michel Preud'homme gaat naar Saudi-Arabië.... Ik had hetzelfde gedaan.

Wat ik zeker niet zou doen, omdat ik er geen vakantiehuisje wil, is vertrekken naar Birmingham (Danny Koevermans), Los Angeles (vanuit Rome, of all places!! Fransesco Totti), Makhachkala (ook al ligt het mooi aan de Kaspische Zee.... Balázs

Een zeer indrukwekkend weekend!!!

2011-06-14T11:08:00.000+02:00

Vreemd, je doet voldoende, maar vraagt je regelmatig toch even af of er nog iets 'blogbaars' tussen zat... Vrij veel zelfs. Zo hebben wij afgelopen weekend (voorlopig) een huis gekocht, draaide er een blogkermis en hebben we een middag besteed in het Koningin Wilhelminabos in Flevoland, ter nagedachtenis aan mijn schoonmoeder.

Eerst maar even het huis. We waren al een paar jaar latent en minder actief op zoek, maar afgelopen winter hebben we een tandje bijgeschakeld. Als ondernemer met een niet volstrekt smetteloos financieel blazoen is naast het zoeken en vinden, vooral de administratie een waar traject. Helaas. Want noch mijn talenten, noch mijn interesse liggen op het procedurele, administratieve vlak. Maar je hebt ze nodig, die banken, de laatste keer dat ik enkele tonnen euro spontaan ophoestte was, indien ooit, in een of ander vorig leven.

Maar goed, huis. We gaan pas in 2012 over, nemen de tijd om nog wat bezit van de hand te doen, sparen en kids te laten wennen aan het idee. En de verbouwing te plannen...;) De ene helft van het huis moet worden afgemaakt, de andere helft moet worden verbouwd en alle schuren moeten afgebroken en opgeruimd. Makkie dus. En sparen.... dus.

Daarnaast, van een iets andere grootheid, kwam zaterdag de blogkermis van @sharpbentwit tot leven. Erg leuke bijdragen, waaronder een van mijzelf. En een recordaantal van 28 bezoekers op een dag. Dat aantal had ik in 2011 nog niet gehaald. Dus een van de vragen die Ben stelde aan zijn deelnemers, "doe je iets aan promotie, en zo ja, wat?", kan ik nu ook beantwoorden met "ja, deelnemen aan jouw blogkermis....;)".
Over de gehele linie stijgt het aantal bezoekers van De Schopper weer ligt. Da de records en pieken tijdens het afgelopen WK is alles weer genormaliseerd en zijn we terug op een gemiddelde van zo'n 350 bezoekers per maand. Netjes, vind ik, gezien het hoge persoonlijke gehalte van mijn posts....

Na een prachtige en uiterst relaxte zondag, waar ik werk heb gemaakt van mijn ambitie om in een week tijd (naast gezin en baan) de Millenium-trilogie uit te lezen, zijn we zondag voor het eerst en na er jaren druk mee te zijn geweest, naar het Koningin Wilhelminabos in Dronten (denk ik) afgereisd. Daar hebben beide dochters in 2002 voor hun moeder en dus mijn schoonmoeder een boom geplant. Aangezien we het thuis openlijk en vaak bespreken en zowel de kleintjes als ik haar nooit hebben meegemaakt, een extra spannende ervaring. Maar het was prachtig. Seline blij, wij blij, de boom stond er mooi bij en de door Mike gemaakte vlinder past goed bij het plaatje dat we nu weer in ons collectieve geheugen hebben kunnen opslaan. Prima dus.

Als klap op de vuurpijl hebben we met Rowdy zo langzamerhand een echt volwassen wordende kerel in huis, die gistermiddag 'even' een paar forse stappen in de goede richting zette. Hartstikke moeilijk, om eerlijk te zijn over gevoelens die kwetsend kunnen (en zullen) overkomen. Maar hij deed het wel! Ik ben hartstikke trots op de man, die gelukkig ook een narrige 14-jarige puber blijft...;)

Oh, en die trilogie gaat vanavond uit. Dan heb ik er exact een week over gedaan. Wel een lang weekend natuurlijk.... Maar ook druk werk en druk gezin. Ha!

Kinderen met een webcam....;)

2011-06-04T11:27:00.002+02:00

Ergens in december waren de kinderen, zoals gewoonlijk, veel eerder beneden dan de rest van het huishouden. Lees: paps en mams. Dat is, als gezegd, vast gebruik bij ons. 'S avonds leggen we pakjes drinken en koekjes neer, ze begrijpen hoe de TV en de afstandsbediening werken en maken zo de eerste uren van hun dag niet de eerste uren van de onze.

Het scheelt soepel een uurtje of twee, en die netto uitslaaptijd wordt gretig in ontvangst genomen en gebruikt door ondergetekende en liefhebbende echtgenote. Ouder zijn is fantastisch, maar het hoeft tenslotte niet elke dag om 07.00 uur te beginnen.

Aan de ravage, hut, soep (Fristi+spaghetti+chocoladepasta+etc) is vaak wel af te lezen hoe hun ochtend is geweest. Maar een paar weken geleden ontdekten we een prachtige inkijk in hun ochtenden op de computer. Blijkbaar had Finn de cam aangezet en daar vervolgens 18 minuten ochtend samen met zijn zus mee vastgelegd. Gisteren heeft Rowdy het bewerkt en de absolute hoogtepunten leuk gemonteerd. Bij deze:

Vooral van de manier waarop Finn omgaat met het verdriet van Senna is een wijze les. Dus als je me binnenkort 'mondscheten latend' door de stad ziet lopen, weten je hoe het komt en van wie ik het heb.,...

Een gruwelijk déjà vu

2011-06-02T11:44:00.001+02:00

Het is 'Vianen' all over. Tenminste, zo voelt het. Maar even terug naar het begin.

Gisteren hebben we een bod uitgebracht op een prachtige, tikkeltje gedateerde, boerderij in Culemborg. Er lijkt, volgens de verkopend makelaar, (uiteraard) van meer belangstelling sprake te zijn, maar hij heeft het bod dezelfde dag meegenomen naar de verkoper. Tot zover het goede nieuws.

Want daarna heb ik niks meer gehoord, en dat valt me zwaar. Hoeveel tijd heb je nodig om niet in te gaan op een bod? Wat ik een reëel scenario vind. Dat doet mij denken en geloven dat er weer eens een spelletje wordt gespeeld met ons als geïnteresseerden in een huis. Door even niet terug te koppelen, verschaft deze makelaar zichzelf en de verkoper een paar dagen ruimte om andere belangstellenden op te porren en aan te moedigen tot het nemen van een beslissing. Leuk. Gevolg kan goed zijn dat er een hoger bod wordt uitgebracht (eventueel zelfs op basis van de door de makelaar verstrekte informatie omtrent ons bod), waarop een reactie volgt en wat het huis feitelijk van de markt haalt.

Dit is ons letterlijk overkomen in Vianen, waar we een bod deden, even niks hoorden en twee dagen later terugkregen dat de verkopers in onderhandeling waren met een bod dat na het onze (maar wel hoger) was gedaan. Dan denk ik: "Bel me en geef me de kans ook mijn bod te verhogen".

Ik ben zo bang dat dergelijke spelletjes en een-tweetjes volledig zijn vergroeid met de vastgoedmarkt en de makelaardij. Je moet welhaast over een arsenaal aan ratterige eigenschappen beschikken, om jezelf en je objecten boven het maaiveld uit te laten steken en kans op verkoop tegen de zo gunstig mogelijke voorwaarden te bewerkstelligen. Zoals elke tandarts diep van binnen absoluut dient te beschikken over een gezonde dosis sadisme. Anders is het niet te verklaren dat je veertig jaar boven angstige en pijnlijdende mensen hangt.

Speel het spel gewoon open en transparant. Ik doe een bod, de verkoper vindt het te laag en reageert niet. Prima. Daarbij kun je aangeven dat er wellicht nog een partij tegen een bieding aanhangt. Kan allemaal. Vervolgens doe ik met die informatie wat ik wil en kan. In dit geval zou ik stante pede mijn bod aanpassen, zowel inhoudelijk als de hoogte. En daar verwacht ik wel een reactie op. En dan zijn we in overleg en ben ik diegene die het huis van de markt trekt, tot er akkoord is, of niet. Maar dat gewacht, hopende op meer (wat je goed recht is!), maar daarmee dus wel het proces volstrekt onduidelijk en feitelijk oneerlijk maken (want het eerste bod is altijd de lul) stuit me hard tegen de borst.

Helaas moet je toch langs een makelaar als je een huis wilt kopen. En dat is maar goed ook. De meeste mensen hebben totaal geen idee van de daadwerkelijke waarde van hun huis en voelen zich enkel en alleen beledigd bij ongeveer elk bod dat niet minstens een ton boven de vraagprijs ligt. Dus het 'kalt stellen' van emotie is een prachtige taak voor de makelaar. Naast uiteraard het betere zoek- en vindwerk en alle promotionele activiteiten die bij een verkoop kunnen kijken. Maar de invloed op de procesgang irriteert me en maakt me onzeker, omdat ik er geen enkel zich op heb.

En ik heb geen idee wat ik er aan kan doen.

Zelfkennis staat centraal voor bloggers en blogs

2011-05-30T12:45:00.000+02:00

Als het goed is. Dat is de crux van mijn antwoord op een hele reeks vragen die @sharpbentwit stelt als uitgangspunt van een heuse Blogkermis. Dat al zo vroeg weggegeven hebbende, moet ik nu met een bijster interessante verhandeling over de achtergronden van mijn antwoord moeten komen om de lezer tot het einde van dit stuk te brengen.

Ik ga het proberen. "Is er een blogetiquette?", was de centrale vraag van Ben. Ja natuurlijk is die er! Maar een rondje Google leidt ons nu niet direct naar de meest eenduidig vastgelegde voorschriften, do's en dont's. Het blijft een beetje hangen bij individuele meningen, waar ik er vandaag lekker nog een bij aanbied. Wellicht dat de verzamelde reacties in deze Blogkermis kunnen uitmonden in een officieus Handboek voor Blogetiquette...;)?

Mijn stellige overtuiging is dat iedereen met gezond verstand een fatsoenlijk, prettig en soms zelfs interessant blog kan bijhouden. Vooral dat laatste is cruciaal, maar ook het criterium waar je je als blogger het minst druk om moet maken. Want, indachtig een muzikant of schilder, je maakt wat je zelf mooi vind en als dat 'verkoopt' is het alleen maar leuk en extra dankbaar!
Fatsoenlijk en prettig dus? Ja. Dat betekent een leuke, vlotte pen, een prikkelende of uitdagende eigen (!) mening met argumenten, normaal taalgebruik, niet te gevoelig voor kritiek, open en eerlijk schrijven en reageren.

Dat maakt een blog dus nooit saai of niet interessant. Ja, een lezer kan het saai vinden, maar de schrijver vind het de moeite waard. Dat is het enige dat telt. Hoe meer lezers, hoe interessanter 'men' je blog vindt. Mijn ervaring is dat dat wel degelijk enorm onderwerp-afhankelijk is. De hardloopbijdrages op De Schopper zijn leuk voor een man of tien, maar mijn voetbalstukjes leverden tijdens het afgelopen WK waanzinnige bezoekersaantallen op. Daarnaast denk ik dat vooral de afwisseling zorgt voor herhaalverkeer, want er is meestal wel een onderwerp wat weer laat lezen, ondanks anderen die nauwelijks de moeite waard zijn. Een reeks (persoonlijke) do's en dont's voor in het eerste Handboek, ziet er zo uit:

Behoud of ontwikkel (heel snel) zelfkennis
Wissel onderwerpen af
Reageer op reacties (die dus altijd welkom zijn!)
Stel vragen (zodat men makkelijker reageert)
Blijf heel dicht bij jezelf en wat jij leuk vind, bloggen doe je voor jezelf
Blijf het voorbeeld geven, ook bij anderen!
Bezoekers scoor je met koppen, lezers met inhoud (speel hiermee, niet teveel 'geschreeuw in kop', dat voelt als 'sales')
Zorg voor een minimaal aantal spelfouten en geen taalfouten..... (dat staat zo 'te snel' of zelfs ongeletterd)
Gebruik Twitter, YouTube, Flickr, Facebook, etc. om 'jouw wereld' attent te maken op je blog
Schrijf altijd indachtig het feit dat ook collega's meelezen (want dat doen ze soms)
Wissel in een post tekst, plaatje, bullets af, verdiep je in 'schrijven voor het web'

Het punt zelfkennis is wat mij betreft cruciaal. Het helpt je reacties te nuanceren, want dat doen de reageerders niet altijd voor je. En het plaatst je bijdrage aan het welzijn van de lezer in perspectief, die is namelijk nihil. Je bent twee minuten ontspanning, een glimlach, een paar muiskliks, een vergeten herinnering of een prikkel. Op zijn best. Blijf je dat vooral realiseren, voordat de grote voetbalanalist J. Derksen straks roept dat hij in plaats van voetballers "geen bloggers met zelfkennis en relativerend vermogen kent".

Wat me brengt bij de laatste en leukste vraag van Ben: "Als je stopt, hoe doe je dat dan....?" Tsja, daar had ik nog nooit over nagedacht. Ik zie dit blog voortbestaan tot mijn kleinkinderen kunnen lezen (en dat duurt nog wel even). Maar goed, hoe zou je eindigen Frank....? Mijn karakter inachtnemende denk ik direct 'theatraal', met een slotwoord (videoboodschap) van Dirk Kuyt (als favoriet 'label') en een groots dankwoord van mijn echtgenote, die dit allemaal maar onzin vindt. En ter promotie zou ik graag een speciaal 'dagblogblog' opzetten, om mijn afscheid te promoten en het vooral eeuwigdurend te laten zijn. Want dat blijft het ultieme doel van de blogger: (digitale) onsterfelijkheid....;)

Weer op schema, maar nu?

2011-05-26T09:40:00.001+02:00

Deze week heb ik weer een mooie ronde gelopen met Jasper. Na mijn teleurstellende ronde van tien kilometer vorige week, kan ik niet zeggen dat ik blaakte van vertrouwen, je weet namelijk zelden zeker waarom iets niet of wel lukt, heb ik het gevoel. Het kan van alles zijn...

Maar dinsdag liepen we weer als vanouds. En 'vanouds' is in dit geval zeven weken geleden. Lekker kletsend, ietsje warmer dan in die periode, maar een heerlijke temperatuur vergeleken bij mijn laatste twee zeer zware bevallingen.

&amp;amp;lt;br&amp;amp;gt;&amp;amp;lt;a href="http://www.mapmyfitness.com/routes/view/35285416"&amp;amp;gt;iMapMyRUN+: 24 mei 2011 21:10&amp;amp;lt;/a&amp;amp;gt;&amp;amp;lt;br/&amp;amp;gt;&amp;amp;lt;br&amp;amp;gt;&amp;amp;lt;a href="http://www.mapmyfitness.com/routes/?location=Utrecht, Netherlands"&amp;amp;gt;Find more Routes in Utrecht, Netherlands&amp;amp;lt;/a&amp;amp;gt;&amp;amp;lt;br&amp;amp;gt;

Als je dan ruim achttien kilometer loopt, in ongeveer 1 uur en 40 minuten, dan is dat een prima standaard voor dergelijke afstanden.

De grote vraag voor de komende weken is: verder of niet? Jasper wilde over twee weken al een rondje van zo'n 24 kilometer gaan doen. Ik heb dat even uitgesteld. Eerst nog even een als dinsdag. Daarna, prima. Zijn doel is de marathon van Amsterdam. Mijn doel is lekker lopen. Dus ik train lekker met hem mee, en haak of af, of zie mijzelf plotseling terug in een extreem druk startvak, op een hopelijk frisse zondag in oktober....

Het vinden van een 'Twittermodus' duurt zes maanden

2011-05-24T08:54:00.000+02:00

Zo'n zeven maanden geleden heb ik mij er dan toch toe gezet, aanmelden op Twitter en mijzelf actief druk maken om en op dit microblog ter leering ende vermeack van natuurlijk vooral mijzelf. Want dat er weinig mensen wijzer gaan worden van mijn bijdrages op Twitter was me al voor de start duidelijk. Wat dat betreft geldt voor elke bijdrage aan het web hetzelfde als voor een scheppend kunstenaar: je doet het voor jezelf en niemand anders.

Maar ook zonder deze valkuil van zelfoverschatting blijft er genoeg te leren over op Twitter. Ik heb, realiseerde ik mij twee maanden geleden, hetzelfde gedaan als jaren geleden op LinkedIn. Als een dolle stier over het medium struinen, op zoek naar mensen om te volgen en volgers. Dat liep natuurlijk hard, tot ik merkte dat ik het totaal niet ontspannen vind om na een overleg op kantoor terug te komen bij mijn PC en 281 tweets te hebben gemist. Geloof me, ik wil heel veel tweets missen, maar ik hoef dat niet bevestigd te zien. Dus ik ben gaan snijden in mijn timeline en heb mijn volgerslijst grofweg gehalveerd op grond van de vraag: "Wie tweet uniek, leuk, verrassend of met waarde?"

Dat verschilt natuurlijk, per persoon die de vraag stelt, maar zelfs per persoon die je volgt. Mensen die je goed kent schrijven bijna standaard iets met waarde. Voor jou. Mensen die je vooral zakelijk kent kunnen je af en toe verrassen met een kinderfoto en delen hun dagelijkse voortgang. Ook dat is leuk en lezenswaardig. Er zijn eigenlijk maar weinig mensen die ik om contenttechnische redenen heb ontvolgd. Alleen een paar accounts die bol stonden van de plattitudes (beroemde quotes, levenslessen, lifehacking) en een paar die mijns inziens teveel opgingen in hun salestargets, door middel van herhaaldelijk dezelfde tweets voorbij zien komen, aanprijzend en linkend naar een website, heb ik uit mijn lijsten gegooid. Er was zelfs een voetbalnieuwssite die mij tussenstanden aanbood, die ik vervolgens ruim een half uur na afloop van de wedstrijd te zien kreeg. Tsja.... Dan zijn we klaar!

Het grootste snoeien vond plaats in de categorie 'onbekenden, klonken leuk, hebben wat te melden, maar omdat ik ze niet ken, boeit het me aanzienlijk minder'. Met andere woorden, ik ontdekte op deze manier dat ik afzenders van microinformatie graag ken. Heel soms van naam alleen (Nico Dijkshoorn, Wilfried de Jong, Charlie Sheen...;)), meestal persoonlijk. Het duurde een paar jaar voor ik zover was op LinkedIn, het duurde zes maanden om zover te komen op Twitter.

In mijn huidige timeline word ik dagelijks verrast, door mijn neef en nicht, door vrienden die allerlei nieuwe interesses aan het ontwikkelen zijn, door (ex-)collega's die stappen maken, door een aantal nieuwsaggregators die op een zelfde ludieke manier naar de actualiteit kijken als ik (pretendeer) en door een aantal mij volstrekt onbekenden die vooral met hun blik op de wereld af en toe een verfrissend inzicht bieden dat ik anders niet of wellicht veel later tot mij had gekregen. Heerlijk, en dank daarvoor. Blijf jezelf, want dat trekt aan...;)!

En de onderweg opgelopen schade? Valt mee, als je niet teveel last hebt van je ego en je vrienden ook echt vrienden zijn. Daarmee bedoel ik dat je af en toe feedback krijgt, direct of indirect, over de waarde die jij toevoegt. En ja, dat valt weleens tegen. Maar van je vrienden trek je dat fluitend en van al die anderen kun je niks vinden, behalve dat ze gelijk hebben. Want dat heb jij ook als je er zo over nadenkt. Dus ik vind het jammer, maar geen probleem als bekenden mij niet terugvolgen. Laat staan onbekenden. Al blijkt een paar weken later altijd wel dat je juist die mensen iets kritischer beoordeelt op hun zinvolle bijdrage aan jouw timeline-geluk. Maar daar hebben ze om gevraagd, hadden ze maar terug moeten volgen, hahahaha

Weer een seizoen voorbij... Genoten?

2011-05-18T13:50:00.000+02:00

Zo richting eind mei bekruipt mij altijd een tweeslachtig gevoel: leegte, vanwege het gat dat ontbreken van lopende voetbalcompetities in mijn bestaan slaat. En opluchting, omdat er weer een seizoen voorbij is, waarin te hoge verwachtingen en niet uitgekomen dromen meer plaats hadden dan verrassing en blijdschap.

Afgelopen weekend was natuurlijk de (in ieder geval Nederlandse) climax. FC Utrecht verliest op dramatische wijze een speler en gaat niet op voor Europees voetbal, Ajax en Manchester United worden kampioen, Manchester City wint de FA Cup, Bjorn Vlemminckx kroont zich topscorer van de Eredivisie, Cristiano Ronaldo scoort zijn 37e en 38e competitiegoals en Clarence Seedorf vervult een glansrol in de met een titel bekroonde terugkeer van AC Milan op het hoogste Italiaanse niveau.

Hoogtepunten en dieptepunten. Teleurstelling en vreugde. Zo bezien en teruglezend, ben ik blij dat het er weer op zit. Zelfs blijdschap kan vermoeiend zijn. Geluk ook. Een zomer zonder Lionel Messi maakt het verlangen naar de kleinste grootste man ter wereld weer enorm. Na de zomer zijn ook de Belgische internationals weer een seizoentje rijper en beter en hopelijk komt Jonathan Reis weer richting werkende knie. Gaat Ricky van Wolfswinkel eindelijk doorbreken, liefst middels 25 goals? Hoe zal het Alex Pastoor vergaan bij NEC? Ik verheug me op de Belgen, een van de leukere en talentrijkere landenteams in de wereld. Ik gun Pastoor weer een geweldig seizoen, zelfs bij NEC. En ik gun FC Utrecht tien miljoen voor haar vertrekkende topscorer. En ik hoop dat Reis zijn niveau weer haalt en zo PSV terugbrengt in de kampioensrace. En ik wil zoveel mogelijk Messi zien, liefst ook nog even een keertje live (met Martijn..;)!)

Er is dus weer ruim voldoende om je ook volgend seizoen weer op voetballen te verheugen. Maar José Mourinho blijft zijn lippen bewegen, Arsenal blijft vanaf maart alles weggeven, Ajax is vreselijk goed bezig, FC Utrecht maakt haar (en haar supporters') ambities niet waar en Ronaldo blijft een fenomenale voetballer. Zekerheidjes, die dus ook weer garant staan voor de nodige irritaties en teleurstellingen.

Los van die vreselijk zinloze en kansloze potjes Europa League-voetbal, hebben we als liefhebbers tot medio augustus vrij. Tijd voor het gezin. Verras ze eens met een uitje op zondag...;)! Er is geen eindronde, wat ik eerlijk gezegd niet zo erg vindt. De laatste epische teleurstelling zit me nog teveel dwars. Komend jaar schikt me prima, dan ben ik de meeste pijn weer vergeten en kan ik er in Polen en Oekraïne weer tegenaan. Met een finale Nederland - België zou ik gelukkig zijn, ware het niet dat ik dan zeker weet dat we verliezen. Dus laten we die wedstrijd maar in de poulefase afwerken, hebben we dat gehad.

Tot die tijd sluiten we natuurlijk in stijl af, met de Champions League-finale. Een groots vooruitzicht, aangezien ik geen verwachtingen heb en eigenlijk ook geen uitgesproken favoriet. Ik heb per definitie een voorkeur voor FC Barcelona, maar ik gun Edwin van der Sar zijn afscheid en Sir Alex Ferguson zijn (verder uitgebouwde) onsterfelijkheid. Dus kom maar door met die wedstrijd. Ik ben er klaar voor. En voor wat erna komt...

Soms voelt een week als een maand

2011-05-07T10:29:00.000+02:00

En dat bedoel ik positief. Want na de afgelopen week, lopen wij hier allemaal rond met het idee dat we een maand school hebben gemist, vrij zijn geweest en van zon, zee en strand hebben genoten. En als wij dat zo voelen, dan is het zo. En dat in een week. Minstens efficiënt, dunkt me.

Anderhalve week geleden besloten we, mede gezien het mooie weer, iets in de buurt van De Haag te zoeken voor een lang weekend of weekje. Toch nog even eruit, waarbij ik dan nog een paar dagen zou kunnen werken en niet teveel zou missen van de uitrol van het project. Mijn inschatting dat ik daar niet een reguliere werkweek aan aanwezigheid voor nodig zou hebben, klopte. In drie korte dagen bleek het ook te kunnen...;)

Het resultaat was een volledig op vakantie zijnd gezin, waarbij Rowdy helaas weer een week bij zijn vader zat. Dat ging echter zo 'goed', dat we serieus kans maken op zijn aanwezigheid in de zomervakantie... Ondanks de afstand en dus reistijd waar hij zo'n hekel aan heeft. We gaan 'm gewoon omkopen, met een rit in twee delen, de mogelijkheid om in de buurt van het park op een quad te rijden en wellicht een nieuwe fiets. Niks is mij te dol om die geep ook weer eens mee te krijgen.

Na een heerlijk weekend met z'n vieren, begon mijn 'werkweek', een beetje. Met strand, zwembad, trampolines en een geweldig piraten(klim)schip waren de dagen snel gevuld. Met paps en mams op het terras, euro's spuiend voor de trampoline en grijpmachines, bleek maar weer eens dat wij niet veeleisend zijn op vakanties. Alleen moet het weer goed zijn, en dat was fantastisch!

Het park, Roompot in Kijkduin, zelf ook. Erg goede en vriendelijke bediening, lekker eten in het restaurant, goed en leuke animatie(meisjes) en prima huisjes. Het park is alleen best uitgestrekt, wat in ons geval aardige te overbruggen afstanden opleverde. Volgende keer houden we daar, als het zover komt, rekening mee in de huiskeuze. En, domper, telefoon- en Wifibereik is beroerd. De parkwifi is instabiel en meer offline dan online, de 3G-verbinding op mijn telefoon haalde het gewoon vaak niet. Dat maakt het dan wel weer een echte vakantie...;)!!

Komend weekend hebben we nog een vluggertje in Slagharen op de planning staan. Vooral voor Senna, die daar blijkbaar een eigen pony aan huis kan regelen en deze mag verzorgen en wellicht zelfs berijden. Ik ben benieuwd, maar weet al zeker dat de ervaringen onvergetelijk zullen zijn, hahaha. Daarna is het nog een week of zeven tot we de zomervakantie gaan aanvangen. Ook dat is prima en lekker dichtbij! Met dit Nederlandse weer om die weken te overbruggen en leuk werk om je dagen mee te vullen, voel ik mij in ieder geval gezegend.

Lang leve vakanties!

Willen de heren Drogba, Sahin, Tevez en Neuer even opletten ajb!?

2011-05-05T08:39:00.001+02:00

Het seizoensslot nadert, contracten lopen af, gemaakte missers moeten worden hersteld, ontdekte gaten in de samenstelling van het elftal dienen te worden gedicht en ambities worden kracht bijgezet. Het is, kortom, weer tijd voor transfers!

Er doen alweer een aantal mooie, zinvolle en ook zeer zinloze geruchten de ronde. Tijd voor een round-up die de verwarde voetbalgeest en -bestuurder wellicht enige richting en sturing kan bieden. Want dat men het in de voetballerij over het algemeen niet alleen en zonder goede adviezen af kan, is inmiddels wel duidelijk.

Te beginnen met een rondje Engeland. Mijn eigen Manchester City ziet de interesse in Carlos Tevez hand over hand toenemen. Dat is goed nieuws. Snel en goed verkopen. Hij is nu nog 26 jaar oud, heeft de ervaring en het talent en ligt goed in de markt. City vraagt, naar verluid, 50 miljoen euro. Dat maakt Tevez net zo duur als Fernando Torres. Als je het kan krijgen, gelijk doen! De man is na een goede start duidelijk uitgekeken in Noord-Engeland en was nooit de man op wie je jaren kon teren. Klaar dus. Bedankt en houdoe.
De andere kant van Manchester is geïnteresseerd in Wesley Sneijder, wat mij verbaast, aangezien United nog nooit een grote en gearriveerde speler heeft gekocht. Er zou, zegt men, in totaal bijna 100 miljoen euro met de zaak gemoeid zijn. 40 mio transfersom, 60 mio voor een vierjarig contract. Persoonlijk denk ik dat Sneijder het ook daar geweldig zou doen, maar 100 miljoen is wel heel veel. Zeker voor een club met 800 miljoen schuld.
Didier Drogba is echter weer op te halen bij Chelsea. En hij staat daar weer niet onwelwillend tegenover, mede door de komst van Torres als nieuwe nummer-1-spits. De Ivoriaan is ook alweer 33, dus een stapje terug lijkt me een goed plan. De glas is er dit seizoen wel vanaf, op het hoogste niveau. En met zijn manier van spelen wordt je geen 38 jaar als speler op het veld. Volgens mij zoekt zijn oude club Olympique Marseille nog een spits.....

Het Nederlandse nieuws draait de afgelopen weken rond Bryan Ruiz, Feyenoord, Dries Mertens en de vrij snel om zich heen grijpende spitsennood in de Eredivisie. Feyenoord wil de vier jonge talenten met aflopen contract aan zich binden. Als eerste lijkt nu Stefan de Vrij zich te confirmeren, Georginio Wijnaldum en Leroy Fer gaan ongetwijfeld volgen. Voor Ron Vlaar ligt dat net wat genuanceerder, want die is alweer 26 en moet zo langzamerhand concreet worden met zijn carrière. Als ik hem was, zou ik vertrekken. En als ik Feyenoord was, liet ik hem tegen een mooi bedrag gaan. Er moeten nu eenmaal elk seizoen twee a drie spelers verkocht worden om een bijdrage aan de schuldsanering te kunnen blijven leveren vanuit het voetbalbedrijf, en voor Vlaar staan jongere, maar niet per se mindere, vervangers klaar in de personen van Martins Indy en De Vrij. Als ook Bahia wordt verkocht, moet er wel een verdediger bij komen. Naast deze verlengingen, ligt de nadruk op de nieuwe spitsen. Gyon Fernandes komt over van Excelsior. Goeie deal, voor niks, talentvol en nog volop te kneden als buitenspeler en diepe spits. Er schijnt zelfs enig budget te zijn om een 'topper' te kopen voor twee a drie miljoen. Knap. Maar laat het dan wel een goeie zijn... Sekou Cisse (vijf miljoen) klonk ook ooit goed.

Bij VVV deden ze in ieder geval de beste zaken. Daar werd de voetballende 'YouTube-peuter' uit Venlo vastgelegd, voor een jaar of tien. Symbolisch gelukkig, daarom des te leuker en grappiger. Er zijn weinig deelnemers aan de voetballerij die zichzelf op de hak kunnen, durven nemen.

In de tussentijd wordt Ruiz gelinkt aan het Spaanse Villareal. En dat lijkt me nu echt een fantastische keus! Zo creëert hij ruimte en tijd voor zichzelf om die eventueel haalbare laatste stap te zetten, bij een geweldige club met stabiel beleid, een goede naam en trainer en in het door hemzelf zo gewenste Spaanstalige en warmere land. Lekker doen. 15 Miljoen moet FC Twente echter wel kunnen vangen voor de Costa Ricaan.

De twee afsluiters voor vandaag zijn Nuri Sahin en Clarence Seedorf. De een begint net aan zijn avonturen, de ander gaat afsluiten. Sahin viel dit jaar op bij de Duitse kampioen Borussia Dotmund en wordt in verband gebracht met Real Madrid. Dat zou ik nooit doen Nuri! Kies voor een club met minder politieke invloeden, meer voetbal, minder geld. Denk daarbij aan Tottenham Hotspur of Juventus, waar de laatste jaren doordacht wordt gewerkt en waar men aan het opbouwen is. En waarom zou United zich voor 100 miljoen aan Sneijder binden, als Sahin voor de helft haalbaar is? Ja, hij is minder, maar hoe lang nog?

En Seedorf gun ik echt een prachtig avontuur, waar dan ook. Er wordt over Corinthians gefluisterd, in het geboorteland van zijn vrouw. Kan een prima keuze zijn. Maar misschien verlengt ie wel bij AC Milan of tekent ie voor een paar mooie jaren in de Verenigde Staten. Volgens mij gaat hij echt voor gezin, lol en plezier kiezen en dat zijn altijd de betere verhalen. Wat het ook wordt, ik kijk er naar uit en blijf 'm volgen. Na zijn vroege debuut, dreigt nu een langgerekt afscheid, hij zal de geschiedenis ingaan als 'de man met de loopbaan van 100 jaar'!

Dit is een geweldig klein maar groot verhaaltje...

2011-04-28T09:38:00.002+02:00

Dit kan alleen 'ver van je bed'. Zo lekker. Voor de liefhebbers van tranentrekkers!!!

Zeldzame ervaring, en dat blijft zo....

2011-04-26T11:48:00.001+02:00

Dus de langere loopafstanden bewaren we voortaan voor de frissere, of zelfs koude, dagen. Dat voornemen, die belofte, staat sinds gistermiddag wel als een huis in mijn hoofd. Man, man, man, absoluut het zwaarste wat ik ooit heb gedaan op sportief gebied.

Mijn hekel aan en moeite met lange rechte stukken en het passeren van de finish is weer eens bevestigd. Alleen dat is al een reden deze halve marathon nooit meer te lopen. Al loop je natuurlijk geen 21 kilometer zonder rechte stukken, deze zijn wel heel lang, kansloos en voor de totale hersendode onder ons. Het enige dat dan helpt is een geweldig publiek, zoals dat er inderdaad stond in Leidsche Rijn. Hulde! Veel water, muziek, enthousiasme, dat trekt je wel door wat momentjes heen. Maar het bleef 'teveel rechtdoor'.

Vanaf de terugkeer in Utrecht, in Oog en Al, ben ik langzaam ingestort. Ik meen zo rond kilometer 12 a 13. Dat vermoeden wordt bevestigd in mijn tijden hieronder. De aangegeven kilometers per uur zijn cumulatief, dus dat betekent dat ik het tweede deel zo rond de 10 kmpu heb gelopen. Wat nog hard is, gegeven de vele wandelingen die ik rond de drinkposten heb ingebouwd.

3 kilometer; 15,22 - 11,7 kmpu
9 kilometer; 45,55 - 11,8 kmpu
12 kilometer; 1:01,20 - 11,7 kmpu
15 kilometer; 1:18,25 - 11,5 kmpu
18 kilometer; 1:37,10 - 11,1 kmpu
21 kilometer; 1:54,38 - 11,0 kmpu
21,19 kilometer (finish); 1:55,35* - 11 kmpu
* = Netto en officiële tijd (MapMyRun kwam tot 1:55,34...;))

Ik ben er uiteindelijk 980ste mee geworden, gisteravond was ik nog 979ste. Dus er moet nog iemand binnen zijn gekomen die sneller was dan ik...;). Kirsten (10 km) en Kostijn (ook halve) hebben 'm ook uitgelopen. Een voor beiden bizarre eerste wedstrijd natuurlijk, onder deze omstandigheden!! Hulde gasten, erg knap!!

Er zat wat mij betreft in ieder geval niks meer in. Dat is me wel duidelijk. Volgende keer loop ik lekker de tien kilometer bij deze temperaturen... Ik ben ook geen 30 meer.

25 Graden, lekker, we gaan hardlopen

2011-04-25T09:48:00.002+02:00

Vandaag wordt de @marathonutrecht weer gelopen. De hele afstand is natuurlijk de absolute hoofdact, maar die laat ik lekker door anderen lopen. Mijn ding is de halve marathon. Om twee uur mag ik van start, ongeveer twee uur later ben ik weer binnen.

Mijn laatste officiële halve marathon heb ik ook in Utrecht gelopen. Het was acht jaar geleden, voorjaar 2003, omdat ik me nog goed kan herinneren dat Seline en Rowdy kwamen kijken en die kende ik toen net een paar maanden. Het jaar ervoor had ik 'm ook gelopen en ik liep een jaar later nog de tweede helft van de hele van Leiden, die Mark helemaal liep. Dat waren mijn drie (waarvan twee officiële) halve marathons.

Acht a tien jaar geleden liep ik alles met Mark en Jasper. En na grote periodes van loopdroogte bij alledrie, hadden we deze weer prima samen kunnen lopen. We waren er klaar voor. Maar een blessure en een internationaal reisschema gooien roet in het eten en ik blijf over. Maar wel samen met Kirsten en Kostijn, want die zijn als goed voornemen begonnen met lopen!

Kirsten loopt de tien kilometer, om elf uur. Ze heeft 'm al volledig getraind, dus verrassingen kent die afstand niet meer voor haar. Ook Kostijn heeft tien gelopen, maar vindt dat een afstand voor watjes, dus die meldt zich om twee uur samen met mij voor de halve marathon....;). Die gaat ie zeker uitlopen, heb ik 'm verzekerd, gewoon, omdat ie het graag wil. Ik vind het een erg stoere actie. Schijt aan de wetten van de natuurkunde en fysieke inspanning en gaan!

Mark belde gisteravond nog even om succes te wensen en me vooral moed in te praten voor het stuk in Leidsche Rijn. Dat schijnt een echte killer te zijn. Hij heeft deze route twee jaar geleden al gelopen, ik nog nooit. Mijn laatste ging nog helemaal langs Rhijnauwen, wat ik persoonlijk veel leuker, mooier en lekkerder lopen vind. Maar goed, commercie en het überhaupt hebben van dit evenement in de stad tellen ook.

En of ik, indachtig de sms van Martijn, nog een persoonlijk record ga lopen, durf ik serieus te betwijfelen. Ik denk dat het daar iets te warm voor is. Maar misschien is het parcours wel stukken sneller dan acht jaar geleden? Wie weet. Ik ga er niet op lopen in ieder geval. Eerst maar eens op kilometer 17 a 18 komen en dan kijk ik wel weer verder. Als ik een ding kan is het normaal, constant en volstrekt in mijn eigen tempo lopen. Ook met dit weer!

(Gratis) Handleiding: Goede voetbaltransfers doen

2011-04-17T11:03:00.000+02:00

Er zijn twee soorten transfers: goede en slechte. Manchester City, Ajax, Feyenoord, Real Madrid, Chelsea en AC Milan geven met enige regelmaat het slechte en teleurstellende voorbeeld. Manchester United, Arsenal, Napoli, Cagliari, Olympique Lyon en FC Groningen daarentegen het goede. Wat is het verschil?

Gisteren had ik met Simon een Twitterdiscussie over Carlos Tevez, spits bij City, op dat moment in de halve finale van de FA Cup spelend, tegen zijn oude club Manchester United. Tevez schijnt alweer ongelukkig te zijn bij mijn grote Engelse liefde en hengelt naar een nieuwe club (Internazionale?). Gelijk laten gaan, is mijn advies. De aankoop was namelijk al verkeerd. De Argentijn kwam van een grotere club (ja, helaas) en verhuisde 'naar beneden'. Voor geld. Dat is per definitie een beroerd uitgangspunt. Rijke clubs moeten zich niet laten verleiden tot het aantrekken van topspelers. Want een topspeler transfereert maximaal 'horizontaal'. Dat betekent ook dat topspelers dus zelden meer ergens heen kunnen, vanuit de kopende clubs gezien, en dat klopt. Als je top bent geworden, blijf je waar je top werd.

Een andere spits van City, Edin Džeko, wordt een sensatie in de Premier League. Vooral door zijn talent natuurlijk, maar zeker ook omdat hij 'omhoog' ging, toen hij de stap nam van VFL Wolfsburg naar Noord-Engeland. Ook Arsenal en Man United trekken nooit toppers aan, ze verkopen ze echter wel. Zo doe je verantwoord en met minimaal risico zaken. Ook daar lopen missers rond, maar het verlies is klein vergeleken met de afschrijvingen die City (Adebayor/20 miljoen, Kolarov/10, Santa Cruz/15), Real (Van der Vaart, Sneijder, Robben, Huntelaar/50) en AC Milan (Huntelaar weer, Robinho en Ronaldo/25). Bizarre bedragen, waar klaarblijkelijk weinig gedachte, plan en overpeinzing aan vooraf is gegaan.

De reden dat er niet voor absolute toppers wordt gekozen, is maar wat vaak puur financieel. Helaas. Alleen bij Arsenal, United en Lyon kun je spreken van bewust beleid op dat vlak. De rest van de clubs spendeert liefst zoveel mogelijk aan zo weinig mogelijk spelers, want dat levert top op. In naam wel ja. De prestaties vallen helaas vaak tegen. Zo kun je van de recente en misschien in de maak zijnde transfers al een leuke selectie 'waarschijnlijke tegenvallers' maken:
- Kaka, naar welke club hij ook gaat, gaat tegenvallen
- Carlos Tevez, teveel dollartekens
- Cesc Fabregas, ondanks zijn leeftijd, gaat nooit meer de prominente rol in een elftal krijgen. Zeker niet bij Barcelona!
- Nani, breekt door bij United, gaat daarna altijd voor het geld (beter kan namelijk niet)
- Alexander Pato, zie Nani, maar dan bij Milan

Naast de 'omhoog-regel', is er ook nog de 'waar-regel', want de locatie die je als club kiest voor je scouting en boodschappen is behoorlijk van invloed op de prijs. Engeland is nog go area. Wegblijven! In Engeland voetballende spelers zijn zomaar twee keer de prijs van hun even zo goede collega's in Duitsland en Frankrijk. Maar ook in de categorie daar net onder, in Nederland, Portugal en Turkije kun je voor minder net zo veel of meer speler krijgen. Spanje en Italië vormen een soort subtop. De topclubs doen mee met de Engelse prijzen, alle clubs daaronder zijn meer van het Franse en Duitse niveau.

Mag je dan nooit iemand van Real, United of Milan kopen? Jawel, de bankzitters. De jongens die vol revanchegevoelens zitten, zijn bijna een garantie voor succes. Met de Nederlanders van Real natuurlijk als beste voorbeeld. Maar nu ze zijn opgebloeid, moet je er vanaf blijven. Laat ze groot blijven waar ze groot werden.

Dan even concreet, voor zowel Man City als FC Utrecht. Wat zijn voor die clubs dan wel de namen en regio's waar ze moeten zoeken? Komen de lijstjes, dus als de heren Foeke Booy en Garry Cook even mee willen lezen en schrijven....
FC Utrecht: Derk Boerrigter, Stef Nijland, Michal Janota, Lerin Duarte, Hugo Bargas, Ruud Boymans, Ryan Koolwijk, Andreas Lasnik en Brahim Zaari.
Manchester City: Edinson Cavani, Marek Hamsik, Javier Pastore, Josip Ilicic, Lucas Barrios, Velas Ibisevic, Fernando Gago, Jan Vertonghen, Douglas, Neven Subotic.

Kortom: denk er eens een kwartiertje bewust over na, zo ingewikkeld is het allemaal niet! Het scheelt heel veel tijd, levert een veel grotere kans op prestaties op en, vooral, kost heel erg veel minder geld. Nu zelfs in Engeland de TV-inkomsten lijken te gaan dalen, is dit wel het moment om eens intelligent kijkend de juiste beslissingen te nemen.

Succes Foeke en Garry. En al die anderen.

Weinig geblogd, veel gebeurd!

2011-04-14T23:33:00.000+02:00

Op 6 april duwde ik mijn laatste bijdrage door dit blog. Schaamteloos heb ik daarna niks van me laten horen.... Druk, druk, druk...;)

Dit is ook ongeveer de op het laatste tijdstip geschreven bijdrage, ik denk ooit, maar minstens in jaren. Dit is ruim na mijn bedtijd, en veel te kort op mijn reveille. We hangen nu even wat rond, wachtend op Rowdy die terug moet komen van een schoolfeest. Tsja... Hoort erbij, zeg maar. En dat na een paar drukke weken, met veel opknapwerkzaamheden aan het huis, schoonmaken natuurlijk, verjaardag en feestje van Finn, twee drukke banen, een gebroken arm, een huis dat te koop staat en (inmiddels) al drie kijkers heeft getrokken.

En onze laatste liefde is alweer verkocht. We hadden weer een paar maanden over een juweeltje heen gekeken. Ongelofelijk, als je bedenkt dat we meer tijd op Funda doorbrengen dan met elkaar. Maar goed, van Mark mag ik het geen 'droomhuis' noemen, omdat ik het wellicht niet kan betalen...;). Moet ik dan ook die volstrekt onrealistische droomvrouwen maar laten vallen...;)?

Ondertussen zoeken we gewoon door, komt er zojuist een uitgelaten snorkel binnendruppelen (mooi op tijd!) en hebben we alle tijd van de wereld voor het verkopen van ons huis. Alleen het opruimen voor de bezichtigingen en de onwerkelijke tijden van diezelfde bezichtigingen beginnen al wel wat tegen te staan. Het is hier nog nooit zo schoon, opgeruimd en netjes geweest. Komend weekend weer allemaal verjaardagen en misschien weer stiekum hier en daar een vrijstaande rietgedekte boerderij bekijken. Wel wat verder weg van Utrecht, helaas. De opties op 10 a 15 kilometer zijn even opgedroogd. Meer geduld hebben, of je toch maar neerleggen bij de iets grotere afstand?

We'll see. Het kind is thuis, tijd voor bed. Morgen weer om zes uur op en naar Den Haag. Laatste dagje, dan weekend. Prima!!

Ow, wat lekker... Klaar voor 25 april!

2011-04-06T09:25:00.002+02:00

Vandaag telt de spierpijn, en het vooruitzicht op een paar weken heel weinig lopen. Ook lekker! Want hoe zalig het ook is om halverwege en vooral klaar te zijn met een rondje hardlopen, op de bank hangen blijft een aantrekkelijker vooruitzicht.

Gisteravond heb ik met Jasper de laatste grote ronde voor de Halve Marathon van Utrecht gelopen. Dat is 25 april natuurlijk weer een feest, tot die tijd doe ik weinig tot niks. Hardlooptechnisch....;)

Maar stiekem bleek het laatste rondje, de generale repetitie, een enorm snelle. Voor ons doen dan natuurlijk. Want volgens mij hadden we de 18 kilometer in kwestie nog nooit in minder dan pak 'm beet 1.46 en een beetje afgewerkt. Gisteren dus 'effe' bijna tien minuten sneller. Dat belooft wat voor de halve, als je op maandag net na de middag loopt en dus geen drukke werkdagen, minder lange nachten en pannenkoeken als avondeten uit je systeem hoeft te lopen.

&amp;amp;amp;lt;p&amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;br&amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;a href="http://www.mapmyfitness.com/routes/view/31035370"&amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;iMapMyRun+: 5 apr. 2011 20:52&amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;/a&amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;br/&amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;br&amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;a href="http://www.mapmyfitness.com/routes/?location=Utrecht, Netherlands"&amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;Find more Routes in Utrecht, Netherlands&amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;/a&amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;br&amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;lt;/p&amp;amp;amp;gt;

Naast de snelle eindtijd, viel ook het regelmatige tempo op. Ik had de kilometerstand op MapMyRun aangezet, waardoor elke kilometer de gelopen snelheid en tijd werden getwitterd (waarvoor nogmaals excuus...;)). Maar zo heb je wel exact zicht op je snelle en minder snelle stukken. Welnu, die hebben wij niet. Met Jasper loop ik blijkbaar 11,4 kilometer per uur. Niks meer, niks minder. Dat levert me op de halve een eindtijd op van zo'n 1 uur en 50 minuten. Prima en realistische doelstelling, dunkt me zo. Mijn record staat op 1.47 en een beetje, dus wie weet...;)!!

Wat te doen met een kansloos voetbalseizoen?

2011-04-04T10:32:00.000+02:00

Het was 3 april, 2011, en we namens in het stadion afscheid van elkaar met de woorden: "Nou, tot volgend seizoen dan maar weer". Het lijkt wel of de jaren steeds korter gaan duren, met of zonder play-offs. Die laatste waren natuurlijk in het leven geroepen om het seizoen langer spannend te houden voor de supporters. En wat extra geld te verdienen. Maar sinds de invoering twee seizoenen geleden ben ik uit protest nog niet wezen kijken naar die play-off duels en gezien de toeschouwersaantallen, met mij velen anderen.

Dat gezegd hebbende, wandel je na een 2-3 nederlaag tegen ADO Den Haag (scheids, bedankt!), dus de Galgenwaard uit, wetende dat je nog twee thuiswedstrijden te gaan hebt. Volgende week Feyenoord, en op de laatste speeldag tegen AZ. Maar ik houd het voor gezien, ben er helemaal klaar mee. Ik hoorde de ADO-supporters gisteren gelukzalig zingen dat ze 'Europa in gaan'. Veel plezier, want je seizoen wordt er ondanks een paar hele leuke avonden echt niet leuker op.

Gek genoeg heeft Utrecht de meeste punten en het beste spel gespeeld in een overvol programma voor de kerst. Daarna volgde zonder de Europese verplichtingen een hele reeks gelijke spelen, uitschakeling in de beker en gisteren zicht op het laatste kansje op plaats vier. Hetzelfde lot dus als Feyenoord, dat aanvoerder Ron Vlaar na de wedstrijd tegen AZ hoorde zeggen dat "het seizoen nu wel over is". Klopt, bij ons ook. En dan mag je dat enthousiasme zondag aanstaande lekker gaan delen met het publiek....

Nee, wat mij betreft passen we een aantal zaken aan. We schaffen de play-offs af. En snel. Daarna brengen we de competitie terug tot zestien of zelfs veertien teams en gaan we het bekertoernooi weer vanaf het begin 'open loten'. Dus iedereen doet mee en kan elk ander team treffen. Terug naar de basis nu het even kan, want aan enorme TV-opbrengsten hoef je in deze tijd niet te denken, je kunt tenslotte niet verliezen wat je niet hebt.

En voor wat betreft FC Utrecht, het volgende: verkoop Dries Mertens (Ajax, Anderlecht?) en Michel Vorm (buitenland?) en probeer Kevin Strootman weg te houden bij Fulham. Mihai Nesu (onbekend), Khalid Sinouh (PSV) en Tom Cornelisse (FC Twente) gaan ook, waardoor ruimte ontstaat voor mooie, leuke, jonge versterkingen uit liefst de Jupiler League. Met de voor Vorm en Mertens binnengekomen (pak 'm beet) acht miljoen euro trek je er vier uit voor versterking en ontwikkeling, dat levert wederom een mooi transferbudget op, met Derk Boerrigter (RKC, € 700.000,-) als eerste tastbare resultaat.

Met Boerrigter erbij, de ontwikkelende Tommy Oar en Adam Sarota en Eduard Duplan en natuurlijk de terugkerende Jacob Mulenga zijn de flanken wel weer bezet voor komend seizoen. Enige liefde en aandacht dient dan wel uit te gaan naar de verdediging, waar Istmo Vorstemans is doorgebroken en je met Alje Schut en Jan Wuytens over drie waardige centrale verdedigers beschikt. Maar op de beide flanken dient en een enorme ontwikkeling plaats te hebben (Mark van de Maarel) en versterking te worden gehaald, want een vervanger voor Nesu zit nog niet in de selectie. Tijd voor backs dus. En mocht er nog een pareltje voor het middenveld rondlopen, ook halen! Want Jacob Lensky komt toch echt wat (handelings- en reguliere) snelheid tekort en samen met de heren Gianluca Nijholt, Michael Silberbauer (als hij blijft) zijn ze altijd goed voor wat kaarten met bijbehorende schorsingslast.

Dus, aan de slag mannen bij de FC. Jullie hebben enorm veel tijd om gestaag de beoogde versterkingen te leren kennen, te paaien, een warm gevoel bij de club te geven en in de laatste wedstrijden ook wat jongere spelers kansen en minuten te geven. Dus doe dat ook. En nogmaals, gelieve de backs, keepers en Boerrigter allen uit de Jupiler League te halen!!

iPad opent de deur naar teleurstelling

2011-03-30T12:28:00.000+02:00

Je rijdt al jaren met je oude en gammele auto over smalle, hobbelige weggetjes rond. Plotseling ligt er een high-tech wegennet, zie je al een enkeling met een geweldige auto voorbij razen, maar kijk jij beteuterd om je heen: zoveel mogelijkheden, maar je doet niet mee. Het kan niet. Je autootje kan het niet aan.

Zo voel je je als je voor het eerst een iPad gebruikt, opent, inricht en ontdekt dat er nog heel veel partijen en bijbehorende apps zijn die niet voldoen aan de nieuwe eisen van de iPad. Apps die zijn gemaakt zonder een doorkijk naar meer, voor gebruik op de iPhone, Android en andere smartphones. Een kleiner beeldscherm, minder hoge pixeldichtheid, minder gebruik van het beeldscherm dus eigenlijk en minder opties dan technisch en functioneel wel haalbaar hadden geweest. Zonde.

Een goed voorbeeld zijn de apps van AD en Stumbleupon. Toch twee clubs die behoorlijk snel meededen met de apprage en daarmee veel mensen hebben gewonnen als speler, klant, gebruiker en lezer. Leuk. Nu, een jaar of twee later, hebben ze echter te lijden onder 'de wet van de remmende voorsprong'. Ze waren er snel bij, hebben daarna niet meer (voldoende) ontwikkeld en lopen inmiddels mijlenver achter op de technische mogelijkheden en de extreem veel hogere klantverwachtingen.

Ik heb alle apps die niet specifiek zijn gemaakt voor de iPad er gewoon afgegooid. Geen zin meer in die teleurstelling. Ze zijn me te min. Ze voldoen voor de telefoon, en daar blijft het bij. Adieu. Daarna ben ik eens uitgebreid gaan zoeken, op Google en in de Appstore, naar apps die wel voor de iPad geschikt zijn of zelfs zijn gemaakt. Gelukkig wist ik al dat Voetbal International beschikt over een iPad-app en die heb ik dus snel gedownload. En wat een genot! Weer totaal aders dan de site en de al bestaande telefoonapp, met optimaal gebruik van scherm, functionaliteiten en, qua content, beeld!

Ook erg mooi zijn de apps van CNN, BBC World, Nu en NRCNext, alleen is het dan weer jammer dat je voor die laatste € 0,79 per editie moet betalen.... Ik ben al volledig op 'gratis' ingesteld, hahaha. Ik ben alleen nog op zoek naar een spel dat ik al eens voorbij heb zien komen, op TV, denk ik. Waarbij je de iPad gebruikt als stuur en er dus ook letterlijk mee stuurt. Maar die heb ik nog niet kunnen vinden. Namen? Kom maar door... Andere tips over fantastische aps overigens ook!!

Twitter, waar heb ik het over?

2011-03-22T19:47:00.001+01:00

Mijn heerlijke vrouw heeft er niks mee. Maar die mailt via internet en is daar tevreden mee. En haar telefoon gebruikt ze om te bellen. Kun je het je voorstellen....? Haar geweldige echtgenoot daarentegen, mailt, surft, Twittert, Facebooked, speelt, filmt, plant en blijft up-to-date via zijn telefoon. En soms belt ie ook. De laatste maand springt Twitter er echter wel uit bij me. Ik ben er veel mee bezig, vind het enorm leuk en geniet van het spel dat wordt gespeeld. Seline begrijpt er geen reet van, mist de lol en vooral het nut.

Is het dan wel nuttig? Ja, dat denk ik wel. Ondanks mijn talent om ook veel onzin te verkondigen, wat ik dan ook graag en veel doe. Ik ben in een paar maanden erg actief geworden en heb ergens gisteren ongemerkt mijn 1000ste tweet de wereld ingeslingerd. Maar dat is het 'zendgedeelte'. Aan de ontvangende kant lees ik meer dan ooit, vooral via de mensen en bedrijven die ik volg. Daarnaast heb ik met een aantal mensen meer en beter contact, via, op en dankzij Twitter. Menno (@MennoBlaauw) sprak ik zelden, nu dagelijks. Simon (@UtrechtSimon) en ik misten elkaar meestal, nu niet meer. Peti (@ConcredisPeterK) sprak ik jaarlijks, nu maandelijks, Arjan (@arjantupan) sprak ik zoveel als je iemand in Riga spreekt, dat is veranderd en de levens van mijn zusje (@Kirsten74NL), zwager (@kostijn1) en neef en nicht volg ik nu zeer inhoudelijk, in tegenstelling tot het meer globale pre-Twittertijdperk.

Maar ook zakelijk voel en beleef ik winst. Veel winst. Ik ben, als gezegd beter en meer belezen dan ooit. Volg en verspreid interessant nieuws (soms...;)) en zit extreem kort op de markt en mijn vak. Daarnaast volg ik de interim- en banenmarkt nauwkeuriger via Twitter dan via de e-mails die dagelijks mijn inbox instromen. Sterker nog, die omslachtige bulkteksten in mijn mail beginnen me al enigszins te irriteren. Blasé, maar ja...;)

Volgens Twittercounter schiet ik op sommige dagen 30+ tweets de wereld in. Over 31 dagen zit ik ergens rond de 400 volgers en ik sta 431.000ste en een beetje op de overall Twitterranglijst. Pfoe, tweeduizend plaatsen gestegen vergeleken met gisteren...;). Dit blog vaart er ondertussen ook wel bij. Met een gemiddeld weekbezoek van meer dan vijftig lezers/bezoekers komt er aardig wat volk, en dat voor slechts een persoonlijk blogje. Meer dan in dezelfde periode vorig jaar, toen ik nog nadrukkelijk heb meegelift op het aankomende, en allang weer vergeten, WK Voetbal in Zuid-Afrika.

Kortom: ik vind het geweldig en Twitter en ik blijven het nog wel een tijdje samen doen. Zeker nu ook Mark (@MarkE30) zich heeft gemeld, ik Martijn (@mkluun?) binnenkort ga opjutten en helpen met zijn account, andere Mark (@onbekend) er ook al is, maar zich nog niet heeft ontdaan van zijn anonimiteit en het slechts een kwestie van tijd is voor ook Yuri (@boeryuri?) zich in dit gewouwel meldt.

Weekend + zon = Dubbele ontspanning

2011-03-19T17:38:00.000+01:00

Wat een genot! Na een tussendagje met veel regen, gisteren, plotseling weer zon. En hoe. Wij mopperen vrij veel en vaak over ons zeer kleine tuintje. Maar de marginale grootte en de beschutting, maken dat we vandaag al volstrekt bevredigend achter konden zitten. Geen wind, alleen de eerste zonuren van 2011 en het gevoel dat de lente en de zomer er nu echt aankomen.

We hebben, na het sportieve programma vanmorgen, dan ook weer heerlijk rustig aan de dag opgestart. Klusjes hier, schoonmaken daar, boodschapjes en toen heerlijk naar de speeltuin in het Griftpark. En dan zit je dus, in tegenstelling tot de afgelopen maanden, gewoon twee uur heerlijk in het zonnetje. De kinderen komen soms langs voor een knuffel, wat zeurwerk of een spelletjes met pa en/of ma en wij genieten met gesloten ogen van het geruststellende gekraai om ons heen en de warme deken over ons gezicht. Zo zalig.

Komende week blijft het dit weer. Blauwe lucht, een temperatuur die zijn best voor ons doet en een vroeg zonnetje als centrum van de belofte die tot en met september gaat worden ingelost. Ik ben er kllaar voor. Wij zijn er klaar voor. Kom maar zon!

Op zoek naar het semantische web....

2011-03-18T10:24:00.000+01:00

Klinkt als de titel van een minder goed scenario, maar ik ben toch echt benieuwd. Wat er al is, waar aan wordt gewerkt, of minstens, waar over na wordt gedacht. Op internet zijn inmiddels een aantal voorbeelden van semantiek op het web te vinden. Maar misschien moeten we eerst een stapje terug.

Want wat houdt het semantisch web in? Welnu, op Frankwatching staat een goede uitleg, daterend uit 2008! Maar ook de verklaring en voorbeelden van Godfried van Loo (Yocter, 2010) spreken aan. Als we de semantische toepassingen op het web dan kenmerken met de begrippen: open, intelligent, entiteit en betekenis, dan wordt het eenvoudiger jezelf voor te stellen dat de 1.0 en 2.0 'kaartenbak' die internet tot op heden vooral is, de komende jaren tot het verleden zal gaan behoren.

De basis wordt gelegd door het zogenaamde RDF (Resource Description Framework). In dit datamodel worden verbanden en intonaties gelegd en verwerkt die we vervolgens samenvatten als ontologie. Een verzameling concepten met een volledig onderling begrip.

Maar goed, academisch en wiskundig is het allemaal wel onder woorden te brengen. Hoe ziet het er dan uit? Dat levert helaas nog weinig concrete voorbeelden op. Wat mij betreft gaat het resultaat richting een website op maat, voor elke bezoeker, rekening houdend met lokatie, applicatie, persoonlijke interesses, internethistorie, sociale omgeving en drijfveren en wat er allemaal nog meer bekend is en gaat zijn tegen de tijd dat dit gemeengoed gaat worden. Je gaat dus, over een jaar of drie, aan de hand van je zoekresultaten terugzien wat voor internetgebruiker, of zelfs mens, je bent. Het www als een grote vormloze spiegel, die zich per bezoek en verzoek aanpast aan gebruiker, vraag, tijdstip, etc. Confronterend en erg beangstigend, maar natuurlijk ook een logisch gevolg van al wat we nu al doen en laten op het web.

De komende maanden mag ik mij namens een opdrachtgever gaan storten op het (minstens) verwerken van semantische kenmerken in een grote en druk bezochte website. De basis is volledig kennisgebaseerd en situationeel met je informatie omgaan, zodat de klant een optimale dienstverlening voelt en beleeft. Ik ben nog steeds vooral nieuwsgierig naar het resultaat, want dat er nog maar weinig voorbeelden zijn is inmiddels helder.

Wordt Charlie Sheen niet door Twitter betaald?

2011-03-10T08:28:00.001+01:00

Zojuist heb ik op Twitter de 'followknop' ingedrukt bij het profiel van Charlie Sheen. Want ik ben gek op mensen die onzin uitkramen en menen dat ze tijgerbloed door hun aderen hebben stromen.

Charlie S., zo mogen we hem inmiddels wel gaan noemen, zit niet alleen vol onzin en tijgerbloed. Hij is ook pas een week actief op Twitter. In die week verzamelde hij nagenoeg 2,5 miljoen volgers. Zijn eerste miljoen had hij in 25 uur binnen, een record dat officieel wordt opgenomen in het Guinness Book of Records.

Naast 92 tweets, tot zover, en een scala aan fake- en parodieaccounts, leeft Sheen zich ook uit via podcasts. Daarbij gaat hij voor de camera zitten en begint 'de waarheid' te vertellen. Ongeveer in de stijl van zijn reactie op zijn ontslag door ABC deze week, toen hij besloot met een machete op een flatgebouw te gaan staan, drinkend uit een fles met rood spul waarop stond geschreven.... Juist, 'Tigerblood'. In de tussentijd zijn die podcasts ook al goed voor zo'n 500.000 bezoekers per stuk en creëert Sheen dus zijn eigen mediacircus. Zeer tot genoegen van YouTube en, vooral, Twitter.

Want Twitter heeft veel aan Sheen, zo beschrijft de Amerikaanse webanalyst Lou Kerner in een mooi rapport. Hij vergelijkt de sensatie rond Sheen met een vergelijkbaar scenario op YouTube, wat maanden later voor bijna 1,5 miljard werd overgenomen door Google. Twitter staat ineens wereldwijd op de kaart. Mede dankzij Charlie Sheen, paranoia uit Californië. Het is bijna te mooi om waar te zijn.

Uit zijn profiel blijkt overigens dat het Amerikaanse Rode Kruis en McDonald's erg sterk reageren op de Sheen-hype. Het Rode Kruis tweet: "We may not collect #tigerblood, but we know our donors & volunteers have fierce passion for doing good! #RedCrossMonth". McDonalds reageert op Sheen's woord van de maand, 'winning': "Despite all the rumors there r no plans 2 bring #mclobster or mcsushi 2 the US menu. We r working on a new menu item called McWinning." Beide tweets werden keurig geretweet door het betrokken lijdend voorwerp. Weer 2,5 miljoen mensen bereikt.

Nog eentje van gisteren, Lucky TV

2011-03-09T20:24:00.005+01:00

Gisteren, 8 maart, was het Vrouwendag. Fantastisch natuurlijk. Vooral omdat Lucky TV tegen half negen De Wereld Draait Door op onnavolgbare wijze afsloot:

Dank.

Een film van het beste boek ooit: "Atlas shrugged"

2011-03-03T12:59:00.001+01:00

Afgelopen zomer heb ik in Zuid-Frankrijk het beste boek dat ik ooit tegenkwam, gelezen. Een volstrekt unieke ervaring, omdat mijn tijd vaak in wat meer oppervlakkig leesvoer gaat zitten. Deze was werelds, groots, zette aan tot denken en doen en gaf meerdere nieuwe inzichten in bekende gedachten, patronen en processen. Het boek heet 'Atlas Shrugged' (Atlas in staking, duidelijk een mindere vertaling...) en is geschreven door de Amerikaanse Ayn Rand.

Het meesterwerk dateert uit 1957 en wordt al decennia lang gezien als de bron van het Amerikaanse liberalisme en het hardnekkig weigeren van de overheid om in te grijpen in zowel particuliere als zakelijke levens, daar waar West-Europa hier bijvoorbeeld wel voor kiest. Indrukwekkend en zeer mooi en intelligent verteld in romanvorm. Mevrouw Rand deed ruim twintig jaar over het schrijven van het boek. Nu, ruim 50 jaar na de eerste druk, gaat er een film komen. Ook deze lag al zeer lang op de plank, maar budgetten etc. maakten de verfilming lastig. En het betreft hier slechts deel 1. Spannend....

Gaat dit zien! Echt waar. Maar ga het eerst lezen, het is onvergetelijk en mooi!!!

Niks meer gehoord van de banken!

2011-03-02T13:43:00.000+01:00

Dan wordt je redelijk afgezeken in een blogpost, en daardoor op Twitter, reageer je niet! Bijzonder. Zowel de Rabobank als de ABN/AMRO hebben volledig ingerichte webcareteams klaarzitten, die de hele dag over het www struinen, zoekend naar issues, vermeldingen, frustraties en natuurlijk complimenten. Ik had mijn aanklacht zeker om willen zetten in een compliment, vooral gisteren...;) Maar ze hebben me de kans niet gegeven. Helaas.

Maar naast een volledig gebrek aan reacties, kregen we vandaag twee aanvraagformulieren terug van de BKR. Want, nadat we met muntgeld hadden betaald bij de ABN/AMRO, heeft meneer de medewerker even vergeten zijn gedeelte van het formulier in te vullen. Top! Knurft. Even bellen, klantenservice. Wel snel contact, waarvoor hulde. Maar de alleraardigste dame verwijst mij andermaal naar een kantoor. Ik mag dus weer even op en neer naar de Neude. Pffff, irritant.

Ik ben, na het opslokken van Bizner door de Rabo, nog altijd op zoek naar een nieuwe zakelijke bank. Ik dacht zelf aan WestlandUtrecht, maar dat komt me allemaal iets te 'groen' en verantwoord over. Misschien moet ik, ook in het licht van het nieuwe shirtsponsorschap van FC Utrecht, maar gewoon voor de Bank of Scotland kiezen. Misschien niet klein, maar minstens in bezit van een goede smaak. En mijn geld wordt direct in de FC geïnvesteerd. Kan slechter, hahaha. Met de ABN/AMRO en de Rabo ben ik inmiddels wel klaar. Man, man, man, wat een tranentrekkers.

Plaatsvervangende pijn en ongemak

2011-03-01T11:57:00.000+01:00

Kinderen met pijn of ander verdriet gaan werkelijk door merg en been. En dat wordt extreem als het je eigen kinderen betreft. Ik zit al de hele morgen met zo'n knoop in mijn buik, vanwege Finn, die niet is uitgenodigd op een verjaardagsfeestje.

Op zich niks mis mee. Dat gebeurt in een klas met 25 kinderen natuurlijk een keer of 20. Maar de laatste twee verjaardagen betrof het toevallig zijn twee beste vriendjes. Tenminste, in Finn's ogen zijn ze dat. Maar hij was niet welkom. Vanmorgen speelde het zich af voor de ogen van Seline, die hem zag kijken naar de uitnodigingen in de handen van Max. Zijn allerbeste vriendje. Speelt wekelijks bij ons en we worden inmiddels zelfs gebeld als er opvangstress is aan die kant. Leuk, doe je voor elkaar. Maar dat maakt het feit dat Finn net buiten de boot valt wel extra onverwacht en voor hem (en mij eigenlijk ook) extra pijnlijk.

Er zit natuurlijk wel een logica achter, denk je, de situatie overpeinzend. Die hele klas is al jaren samen, Finn zit er sinds een maand of vijf bij. Prima. Maar twee keer op rij hetzelfde scenario is een tikkeltje wrang. Finn keek, bleef kijken en zag hoe Max was aangekomen bij de laatste uitnodiging. "Is die voor mij?" vroeg hij lief. "Nee", antwoordde Max. "Waarom mag ik niet komen dan?" vroeg Finn, onder de indruk, maar sterk. "Ik moest kiezen", kwam het antwoord. Finn keek nog eens, wendde zijn blik af en stond op om even bij de juf te informeren naar iets wat hij eigenlijk helemaal niet wilde weten. Alles beter dan daar blijven zitten naast Max en die ene uitnodiging.

Ja, kiezen moeten we allemaal. Maar in dergelijke discutabele gevallen zeg je toch tegen je kind, nodig er maar een extra uit. Tenminste, als je niks tegen zo'n kind hebt. Maar misschien redeneer ik nu teveel vanuit mijn eigen hoofd en gedachten...;)

Ik vind het raar. En klote. En ik heb me voorgenomen er naar te vragen bij de ouders. Na de verjaardag. Want aan een 'medelijdeuitnodiging' heb ik helemaal niks en die wil ik Finn niet opdringen. De beide mannen worden groots onthaald op Finn's feestje, dat er ook alweer aankomt. Want het blijven zijn beste vriendjes. En op de dag van het feestje van Max, neem ik Finn mee de stad in. Gaan we ijs eten, naar de film en wat leuk speelgoed kopen. En de hele weg en middag knuffelen. Want ik vind je wel leuk lieve man!

Quelle toegankelijkheid bij de banken... NOT!

2011-02-25T22:42:00.000+01:00

Zeg, #Rabobank, #ABNAMRO en #BKR, denk eens aan je klanten!

Als je, zoals wij, je goede voornemens een forse zwaai geeft, en dat goede voornemen bestaat uit verhuizen, dan moet je langs de bank. Om meerdere redenen. Een zeer teleurstellende ervaring bij de Rabobank hebben we al achter de rug, vandaag volgde een bizarre ervaring bij de ABNAMRO. Maar eerst even het begin.

Vorige week had Seline al begrepen van de Rabobank, dat zij ondernemers/ZZP-ers als ondergetekende alleen maar netto aanslaan in de berekening van een hypotheek. Dat betekent dat haar brutoloon en mijn nettowinst samen de basis zijn voor een mogelijke lening. Kul natuurlijk, want waarom dat onderscheid? Geen verklaring gekregen, maar het wantrouwen jegens de ZZP-er druipt er vanaf.

Dus dat wij onze uiterste best gaan doen van de Rabo af te komen, is evident. Onrecht en ongelijk drijven mij zeer accuut en ver van wat of wie dan ook. Dag dag. Voor nieuwe banken moesten wij echter wel weer even een rondje BKR-uittreksels doen. Die van Seline is een formaliteit, nieuwsgierigheid. Die van mij is wel een tikkeltje noodzakelijk, ben ik bang. Al weet ik dat inmiddels niet meer zeker, want verjaring is een groot goed en wellicht zijn we inmiddels zover dat er over mij ook niets meer te melden valt. Maar voor je dat zeker weet, moet je weer bij de bank langs. Of bij BKR zelf, in Tiel. Nou, doe dan maar een bank, daar woon ik dichterbij. Dacht ik. Want mijn twee meest dichtstbijzijnde Rabo's worden verbouwd. Al hebben ze me daar al eens de tent uitgejaagd met de eis de kosten die gepaard gaan met het opvragen van een uittreksel uit Tiel betaald moeten worden via de lopende betaalrekening. Die was op dat moment voor mij niet 'toegankelijk', waardoor ik mijn boodschap dus niet kon doen. Zo irritant. Geen pin, geen cash, alleen die eigen rekening. Wat een beleid.

Maar de ABN/AMRO sloeg vandaag wel alles. Nadat we bij het Postkantoor hadden ontdekt dat de bank (ING)balie dicht was (verbouwing!!), staken we De Neude over en liepen we de grote groene concurrent in. Daar bleek dat we alles konden doen wat we wilden, mits we met contact muntgeld konden betalen. Nee! Ik heb geen muntgeld! Ik gooi mijn munten gewoon weg, zo'n hekel heb ik eraan. Of we dan munten in een apparaat wilden gooien, storten op een rekening, de bon die eruit komt geldt vervolgens als betaalbewijs, alles in een enveloppe naar Tiel en hopla. Jezus. Als hypotheekstress geen reden is om in je jeugd voorzichtig om te gaan met schulden, dan is het dit proces wel.

Uiteindelijk is het goed gekomen. Denk ik. Over een paar dagen wordt het wel duidelijk, als er een samenvatting van mijn duistere financiële kant op de mat ploft. Dan weten we ook of dat bod wat we vanmorgen hebben gedaan enigszins zinvol was, hahaha.

Een weekend huizen kijken en kids irriteren!

2011-02-20T11:21:00.000+01:00

Seline is vroeger opgevoed met een wekelijks ritueel, namelijk het in de auto kruipen met ouders en zus en ellenlange tochten door potentieel interessante regio's maken, op zoek naar mooie, kansrijke, beeldschone en mogelijke panden voor het gezin. En ze vond het vreselijk! Daarom doen wij nu exact hetzelfde.

De kinderen, en dan met name de kleintjes, want Rowdy mist alles vanwege zijn motorcross en weekends bij zijn vader, worden al helemaal beroerd als het weekend in aantocht is. "Ik wil thuisblijven vandaag" is een veelgehoorde kreet, maar nog geen uur later zitten we weer in de auto. DVD erbij, eten en drinken, een paar ruzietjes en een lijstje met huizen die we gaan berijden. De buurt bekijken, de ligging zelf zien, een gevoel krijgen bij de afmeting van de tuin en soms ook even een rondje door het desbetreffende dorpje.

Gisteren hebben we achtereenvolgens Noordeloos, Goudriaan, Arkel, Tienhoven, Ameide, Sluis en Asperen gedaan. Alleen Noordeloos bleef over na de kritische eerste beschouwing. Vandaag gaan we naar Schoonhoven, Hoogblokland, Leerbroek, Heukelum, een andere in Arkel, Gorinchem en weer even terug naar Noordeloos. Om de sluiproutes naar Utrecht vast te checken.

De oplettende volger zal een lichte wijziging in zoekregio opmerken...;). We hebben inderdaad het gebied rond de A27 ontdekt. De prijs-/kwaliteitverhouding is geweldig en de afstand naar Utrecht 'gewoon' een half uurtje. Vergeleken met het Oosten (Bosch en Duin, De Bilt, Soesterberg) en het Zuiden (Beesd, Schoonrewoerd, Vianen, Zijderveld, Hagestijn) van Utrecht, koop je richting het Zuidwesten toch net wat meer huis en grond. We vinden plotseling volledig gerenoveerde woonboerderijen met 2000 vierkante meter grond erbij. Daar kunnen we wel wat mee, zeg maar.

Snel slagen, lijkt het devies voor de kinderen. Kunnen ze tenminste hele weekends rond het huis spelen en boomhutten bouwen in plaats van rondjes rijden in een donkerblauwe Franse tank. Een tank die ik overigens naar alle waarschijnlijkheid nog binnen een maand ga vervangen. Even dealen met de Renaultdealer en een nieuwe variant aanschaffen. Met een 'klein beetje' bijbetalen... Dat dan weer wel.

Het is weer eens wat anders...

2011-02-18T11:25:00.003+01:00

Het was koud en winderig, langs het kanaal. Vanmorgen heb ik de auto voor zijn jaarlijkse keuring (en de afhandeling van mijn kop-staart-kopje en de verzorging van de schade van een muntje langs de gehele rechterkant...) bij de dealer achtergelaten. Gelijk even gekeken naar een nieuwe Espace, maar dan groot en volledig uitgerust. Conclusie: ik moet nog even doorsparen.

Daarna ben ik daar vandaan gaan lopen, eerst helemaal langs het kanaal, richting de A12 en Kanaleneiland, daar linksaf en vrij snel weer link, terug richting centrum. Daar ben op op het Ledig Erf de singel opgelopen, dat was lang geleden! Ik dacht dat ik al een mooi rondje had gemaakt, maar bleek in een rechte en dus kortste lijn naar huis te lopen. Maar goed. Ruim 7 kilometer in bijna 12 km per uur. Prima. Morgen weer een dag...;)

&amp;amp;amp;lt;p&amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;p&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;p&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;br&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;a href="http://www.mapmyfitness.com/routes/view/28433030"&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;iMapMyRun+: 18 feb. 2011 10:31&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;/a&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;br/&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;br&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;a href="http://www.mapmyfitness.com/routes/?location=Utrecht, Netherlands"&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;Find more Routes in Utrecht, Netherlands&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;/a&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;br&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;/p&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;/p&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;lt;/p&amp;amp;amp;gt;

Maar het was erg grappig vooral weer eens de singels te doen. In mijn begindagen liep ik niks anders en het is de exacte route waarmee ik ben gestart met hardlopen. 3,2 Kilometer heen en terug vanuit mijn toenmalige huis op de Mariastraat. Toen ik dat rondje goed onder controle had, heb ik het verlengd, met een grotere boog die onder andere langs mijn huidige woning liep. Ook leuk, als je dan jaren later ergens op je hardlooprondje te wonen komt. En een goed voorteken. Mijn volgende huis mag best op een van mijn huidige rondjes staan...;)

Een beetje druk, vrij en verlengd en aju Rabobank

2011-02-17T14:01:00.000+01:00

Mijn laatste post was inmiddels bijna tien dagen terug. Dat is lang. Ik was er even klaar mee, mede gezien het onderwerp van deze laatste post. Dat is gelukkig al weer wat weggetrokken, al blijft het een teer punt. Huizen. Vanmorgen bleek het zadel van de bakfiets, voor de deur geparkeerd, gestolen. Het is het vierde of vijfde zadel in evenzoveel jaren. Ik ben wel klaar met de types waarmee ik deze stad moet delen.

We hebben wel weer een paar leuke huizen opgelijnd staan, maar een bezichtiging is echt nodig om het juiste gevoel aan te wakkeren. Bij mij. Ik zit nog een beetje in de verdoofde fase, haha. En we hebben het hartstikke druk gehad de afgelopen weken. Dus alles glijdt er maar een beetje langs, en daarna ga je weer door. Maar Seline heeft haar werkweekend achter de rug, mijn pilot is opgeleverd en de kinderen hebben bijna krokusvakantie. En dat komt goed uit, want we hebben zin om nog even een paar dagen te vluchten, naar een besneeuwde Alpenweide bijvoorbeeld. Als er tenminste sneeuw ligt, want dat is geen zekerheid momenteel.

Een eventuele verlenging van mijn klus ligt momenteel bij de opdrachtgever. Het kan weer vijf weken werk opleveren en meer kansen t.a.v. het product dat ik zo enthousiast probeer te verkopen namens mijn opdrachtgever. Goed nieuws dus. Het andere goede nieuws is dat ik enorm begin te merken en voelen dat er weer erg veel vraag is naar interim online marketing- en internetconsultants. Het contact komt weer van twee kanten en ook de vaste banen met wat meer niveau komen weer los. Hopelijk een voorteken voor dezelfde beweging op de huizenmarkt, maar dat betwijfel ik. In de tussentijd voelt het prima dat er weer veel kansen liggen en de markt in beweging is.

Even terug naar die huizenmarkt. Wij zijn bij de bank geweest en hebben het meest onrechtvaardige te horen gekregen. We lijken prima zakenpartners, maar ik wordt, als zelfstandige, aangeslagen op mijn netto winst! Dat betekent dat ik alleen mijn nettoloon mag inbrengen in de hypotheekberekening en dat is klote en veel te weinig. Zeker gezien ons wensen- en eisenpakket...;). De Rabobank hanteert dit als principe en er is dus geen onderhandeling mogelijk. Dat betekent einde samenwerking met de Rabobank, want ik ben er klaar mee. Twee jaar geleden werd ik weggelachen door die gasten, nu hangen ze star in de touwen en willen ze ons vooral vasthouden met de onrendabiliteit van het overzetten van een spaarpolis. Het is niet mijn bank, niet mijn gevoel en niet mijn manier van zakendoen. Klaar.